ஒருநாள் அந்த தாயோழி கடவுளை செமத்தியாக திட்டிவிட்டேன்
கேட்டுக்கொண்டு வெக்கமில்லாமல் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார் 
பக்கத்து வீட்டு ஐயருக்கோ பேரதிர்ச்சி 
மீண்டும் கடவுளை நோக்கி நல்ல வசவை வீசினேன்
பல்கலைக்கழக கட்டிடங்கள் குலுங்கத்தொடங்கின
அனைத்து ஆராய்ச்சியாளர்களும், ஒரே சமயத்தில்
"மக்களை எது கோபப்படுத்துகிறது" என்ற 

ஆராய்ச்சி பணியை தொடங்கினர். 
- Keshav Meshram 


இந்த நாட்டில் தலித்கள் உள்ளே நுழைய முடியாத(விடாத) பல இடங்கள் உண்டு. அப்படியான இடங்களைப் பட்டியல்போட்டால்  முதலில் எது இருக்கும் ? கோவில்கள் ?. Nah. இன்றும் பல இடங்களில் தலித்கள் உள்ளே நுழைய தடையிருந்தாலும் முன்பிருந்ததைவிட தற்போது கொஞ்சம் சுமார் என்று சொல்லலாம். நுழைந்தாகிவிட்டது. அர்ச்சகர்களாக முடியுமா ? ஆகியிருக்கிரார்களா ? ம்ம்ம்ம்....எனக்குத் தெரிந்து – தமிழ்நாட்டில் இல்லை (அப்படியே நடந்தாலும் பெரிய கோவில்களில் மட்டுமே சாத்தியம். சாதிப் பிணைப்பு கொண்ட சிறுகோவில்களில் வாய்ப்பேயில்லை); கேரளாவில் ஆகியிருக்கிறார்கள்; திருப்பதியில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்; இந்தியாவில் வேறெங்கும் ஆனதாக தெரியவில்லை. தலித்கள், ஹிந்து மதத்தைவிட்டு வெளியேற வேண்டும்; அவர்கள் ஹிந்துக்களே கிடையாது; ஒருபோதும் ஹிந்துவாக சாக மாட்டேன் – என்ற அம்பேத்கரின் பார்வையில் யோசித்தால் தலித்கள் அர்ச்சகர்களாகி பொங்கலையும் புளியோதரையையும் வைத்து என்ன செய்வது ? தலித்கள் அர்ச்சகர்களாவதிலுள்ள social impactடை புரிந்துகொள்ளமுடிகிறதென்றாலும், அர்ச்சகராவதைக் காட்டிலும் முக்கியமான விஷயங்கள் உண்டல்லவா. ட்ராக் மாற வேண்டாம். வழிபாட்டு தளங்களில் “நுழையலாம்”; IIT/IIM/IISc மாதிரியான பெருங்கல்வி நிலையங்களில் “நுழையலாம்” (உயர் பொறுப்புகளில் யார் இருக்கிறார்கள் என்பதெல்லாம் தனிக்கதை); ISRO/DRDO மாதிரியான நாட்டின் முக்கியமான அரசு நிலையங்களில்கூட “நுழைந்துவிட” முடியும்; கோர்ட்கள் – Yes. அரசு நிர்வாகம் – ஓரளவிற்கு. என்னதான்யா சொல்ல வர்ற ? தலித்கள் மிகமிகக் கடுமையாக - almost நுழையவே முடியாத ஒரு இடமுண்டு. அந்த நிலைக்கு நான், நீங்கள், உங்கள் பிரியத்திற்கும் பக்திக்குமுரிய அரசியல் கட்சிகளும் (Of course, வாக்காளர்களும்) காரணம். 

போன வருடம் ஒரு ப்லாக் போஸ்ட் எழுதும்போது “அரசியல் கட்சிகள், குறிப்பாக திராவிட கட்சிகள், அதிலும் குறிப்பாக சமூகநீதி பேசும் திமுக போன்ற கட்சிகள் – தேர்தலென்று வரும்போது வேட்பாளரின் ஜாதிதான் முதலில், மத்ததெல்லாம் அப்பறம் என்ற ரீதியிலேயே ஆட்களை நிறுத்துகிறார்கள்” என்று ஒரு வரியை டைப் செய்துவிட்டு, இதை பலரும் பல்வேறு சமயங்களில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்; நாமும் சோஷியல் மீடியாவில் இதுபற்றி பலதடவை  வெத்து அறச்சீற்றம் காட்டியிருக்கிறோம்...உண்மையில் எத்தனை வேட்பாளர்கள் இவ்வாறு நிறுத்தப்படுகிறார்கள், என்ன நிலவரம் என்ற factsகளை தேடிஓடியதன் விளைவுதான் இந்த போஸ்ட். தேடலின் ரிசல்ட்ஸ் – நானே எதிர்பாராதது. இவ்வளவு மோசமாக இருக்குமென்று சத்தியமாக நினைக்கவில்லை. நிறைய கோபமும்/வருத்தமும்/இயலாமையும் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கிறது. 

தமிழ்நாட்டின் மொத்த 234 தொகுதிகளில் 46 – SC/STகளுக்கான reserved தொகுதிகள். அதுபோக, மீதியிருக்கும் 188 பொதுத்தொகுதிகளில் – எந்த சாதியினரும் நிற்கலாம்.
Src: Caste, a fault line of AIADMK politics now

அந்த 188 பொது தொகுதியில் 2006 – 2011 – 2016, மூன்று தேர்தல்களிலும் எத்தனை தலித் வேட்பாளர்கள் சேர்த்து ஜெயித்திருப்பார்களென்று நினைக்கிறீர்கள் ? ஒன்று. நிற்க வைத்தால்தானே ஐயா ஜெயிப்பதற்கு. கட்சிகள், மிகமிகத் துல்லியமாக படுலாவகத்துடன் - இங்கே இவனை நிறுத்தினால், அந்த தலித்களோ வேறு சாதி  ஆட்களோ ஓட்டு போடாவிட்டாலும் பரவாயில்லை - சொந்த சாதி ஓட்டு வந்து சேர்ந்துவிடும். மெஜாரிட்டிக்கு பங்கமில்லை. தலித் கட்சிகளுடன் கூட்டணி வைத்தால், ரிசர்வ்ட் தொகுதிகளை அவர்களுக்கு கொடுத்துவிடுவோம். அவர்கள் தோற்றாலும் நாம் மெஜாரிட்டி அடைவதில் சிக்கல் வராது - திட்டம்போடாமல் இது சாத்தியாமே இல்லை. I mean, தெரியாமல் கூடவா நிற்க வைக்காமல் போய்விட்டார்கள் ? என்ன லாஜிக் ஐயா இது ? திமுகவிற்கு ஒரு தலித் வேட்பாளர் கூடவா கிடைக்கவில்லை ? அவர்கள் கட்சியில் பொதுத்தொகுதியில் நிற்க ஒரு தகுதியான தலித் வேட்பாளர்கூடவா இல்லை ?

  • திமுக நிறுத்திய வேட்பாளர்கள் – 0
  • காங்கிரஸ் – 0 
  • அதிமுக – 1 (தெரியாமல் நிறுத்தியிருப்பார்களோ ? ஜெயித்த ஒரே வேட்பாளர்) 
  • இங்குதான் சிக்கலே. BJP – ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் குறைந்தபட்சம் 5 வேட்பாளர்களை நிறுத்தியிருக்கிறார்கள்.
  • தலித் கட்சிகளான விடுதலை சிறுத்தைகள் - புதிய தமிழகம் உட்பட, கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளையும் சேர்த்து - ஒரேயொரு பழங்குடியினர்(ST) வேட்பாளரைக்கூட நிறுத்தவில்லை

Tamilnadu Election: ST Candidates in General Constituency (2006 - 2016)
தமிழக சட்டசபை தேர்தலில் மட்டுமல்ல, லோக் சபா தேர்தலிலும் - இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களில் கூட அதிகளவில் தலித் வேட்பாளர்களை நிறுத்தும் ஒரே கட்சி பகுஜன் சமாஜ்வாதி பார்ட்டி (BSP) மட்டுமே (அவர்களுக்கு செல்வாக்கிருக்கிறதா, ஜெயிக்கிரார்களா என்பது வேறு கதை). உச்சபட்ச கொடுமையாக கடந்த 2016 தேர்தலில் பாமக 5 தலித் வேட்பாளர்களை நிறுத்தியுள்ளது. இந்த மூன்று தேர்தல்களுக்கு முந்தைய தேர்தல்களின் (1952 - 2006) வேட்பாளர்களின் சாதி - வயது - கட்சி பற்றி Election Commission of Indiaவிற்கு RTI தட்டிவிடலாம் என்றிருந்தேன். அப்பறம் வெறுத்துப்போய் விட்டுவிட்டேன். நிச்சயமாக, சர்வநிச்சயமாக இந்த 67 ஆண்டுகளில் பொதுத்தொகுதியிலிருந்து தமிழ்நாடு சட்டசபைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலித்களின் எண்ணிக்கை ஐந்தைத் தாண்டாது. ஐந்தாவது இருக்குமா ?


2006 - 2016 General Constituency: Candidates - Category 

சரி, தமிழக சட்டசபை தேர்தலில் மட்டும்தான் இப்படியா ? லோக் சபா தேர்தலில் ? அந்த விஷயத்தில் இந்தியா இந்தியாதான். தலித்கலென்று வரும்பொழுது கட்சி, மத, மொழி, இன வேறுபாடின்றி அணைத்து மாநிலங்களும் சமூக நீதி பேசும் அணைத்து கட்சிகளும் (கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் எல்லாம் சேர்த்துதான்) ஒரு தலித் வேட்பாளரைக் கூட லோக் சபாவிற்கான பொதுத்தொகுதியில் நிற்க வைக்கவில்லை. காங்கிரஸ், போனால் போகிறதென்று கொஞ்சமே கொஞ்சம் நிற்க வைத்திருக்கிறார்கள் (2014 data compile செய்யவில்லை. ஆனாலும் கவலையேபடாதீர்கள். நிச்சயமாக இந்தச் சூழ்நிலை பெரிதாக மாறியிருக்காது) 


இதிலென்ன தப்பு. தலித்களுக்கென்றுதான் தனித்தொகுதிகளை ஒதுக்கியிருக்கிரார்களே. அப்பறம் என்ன வந்தது...இப்படியொரு கேள்வியெழுப்பினால். இப்படி வைத்துக்கொள்வோமே. தலித்களுக்கென்றுதான் தனியாக கோவில்கள் உள்ளதே, எதற்கு எல்லா கோவில்களுக்குள்ளும் அவர்களை நுழைய விட வேண்டும் ? தலித்களுக்கென்றுதான் தனிப்பள்ளிகள் உள்ளதே. எதற்கு எங்கள் பிள்ளைகளுடன் சரிக்குசமமாக அவர்கள் உட்கார வேண்டும் ? தலித்கள் புழங்குவதற்குத்தான் தனி டம்பளர்கள் உள்ளதே....the list goes on. இவைகள் போலவே, இது இன்னொரு வகையான அரசியல் தீண்டாமை. Simple as that. உங்களுக்கென்றுதான் தனித்தொகுதி உள்ளதே. அதற்குள் ஒரு தலித் வேட்பாளர் இன்னொரு தலித் வேட்பாளரோடு போட்டிபோட்டுக்கொள்ளட்டும். வன்னியர்/தேவர்/கவுண்டர்/முதலியார்களுக்கு சமமாக எங்கள் தொகுதிக்கு வந்து எங்களுடன் போட்டிபோடுவதா ? அதானே இதன் சாராம்சம் ?

This is how the journey of Indian constitution started:

தலித்கள் உட்பட - எந்தவொரு, உலகின் எந்தப்பகுதியைச் சேர்ந்த ஒடுக்கப்பட்ட மக்களானாலும் - அவர்களது முன்னேற்றத்திற்கான இரண்டு முக்கிய கூறுகள் Political Freedom + Social Freedom. இதில் இரண்டுமே closely knitted. ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்று இல்லை. ஆனால் இந்தியா போன்ற ஜனநாயக நாட்டில் இவ்விரண்டையும் செயல்படுத்த முக்கிய தேவை Constitutional Freedom. இப்படி யோசிப்போமே...இந்திய அரசியலமைப்பில் மட்டும் பிற்படுத்தப்பட்டோர், ஒடுக்கப்பட்டோர்களுக்கென சிலபல உரிமைகளை சேர்க்காமல் போயிருந்தால்...தொலைந்தார்கள். தெளிவான அரசியலமைப்பு இருந்துமே இந்தப்பாடு. அதுவும் இல்லாதிருந்தால். 


27th January 1919. 28 வயதேயான அம்பேத்கர், Southborough Commission முன்பு - ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கென Separate Electorate முறை வேண்டுமென்று கேட்டதிலிருந்து தொடங்கியது இந்திய அரசியலமைப்பின் பயணம். 1919 - 1950 வரையிலான 30 ஆண்டுகால அம்பேத்கரின் போராட்டங்கள், கோபங்கள், காந்தியின் - செத்தாலும் பரவாயில்லை Separate Electorate முறை வேண்டாமென்ற வறட்டுப்போக்கு, அவரின் மத நம்பிக்கையை இதற்குள்ளும் நுழைக்கப்பார்த்தது - வல்லபாய் படேலின் மிகமிகக்கடுமையான எதிர்ப்பு, நேருவின் பங்கு, ரெட்டமலை சீனீவாசன் - M.C.Raja உட்பட பலரின் பங்கு என்று, an absolutely brilliant book - Ambedkar, Gandhi and Patel: The Making of India’s Electoral System. ஒன்று..ஐந்து..பத்து, கிடையாது - 15 ஆண்டுகளாக ஒவ்வொரு முக்கிய தகவல்களாக ஆய்வு செய்து... such a meticulous work by Raja Sekhar Vundru. கண்டிப்பாக படித்துப்பாருங்கள்.

அம்பேத்கர் மிகமிக உறுதியாக இருந்திருக்காவிட்டால், நம் அனைவருக்கும் ஓட்டுரிமை தள்ளிப்போயிருக்கலாம். ஐரோப்பிய/அமெரிக்க நாடுகளே அனைவருக்கும் ஓட்டுரிமை என்ற வாதத்தை ஏற்காமல், படிப்படியாக அனைவருக்கும் ஓட்டுரிமை வழங்கிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் மொத்தமாக - படித்தவன், படிக்காதவன், ஆண், பெண், வசதியானாவன், ஓட்டாண்டி - யாராகயிருந்தாலும் ஓட்டுரிமை வேண்டுமென்பதில் பின்வாங்கவே இல்லை (இந்த விஷயத்தில் நேரு அம்பேத்கர் பக்கம்). அவர் சொன்ன காரணம் “My feeling is that every man is intelligent enough to understand exactly what he wants. Literacy has not much bearing on this point; a man may be illiterate, none the less he may be very intelligent”. அதற்கு முன்னால் இந்தியாவில், படித்தவர்கள் - வரி செலுத்துபவர்கள் மட்டுமே தேர்தலில் ஓட்டு போடா முடியும். அம்பேத்கர் இன்னொரு படி மேலே செல்ல முயன்றார். ஓட்டு போடுவதை, "Fundamental Right" என்ற அடிப்படையில் இந்திய அரசியலமைப்பில் சேர்க்க விரும்பினார். ஆனால் அதற்கும் சரி - அனைவர்க்கும் ஓட்டுரிமை என்ற வாதத்தை அவர் முன்வைத்தபோதும் சரி - அதைக்கடுமையாக எதிர்த்த நபர் யார் தெரியுமா ? இவர்தான்

இந்தப் புத்தகத்திலேயே Raja Sekhar Vundru, அம்பேத்கரின் நோக்கங்களாக மூன்று விஷயங்களைக் கூறுகிறார்.
For Ambedkar any electoral system for the dalits, must serve three purposes. 1) It must enable the dalits to send its true representatives to the legislatures. 2) Dalits must not be completely isolated politically from the majority 3) It must enable the dalits to influence the election of the members of the majority community to the legislature. Isolation, according to Ambedkar, was the worst thing that would happen to dalits, since no matter how large a representation was given to dalits, it was bound to remain a minority.
இதனடிப்படையிலேயே இனிவரும் பகுதிகளைப் பார்ப்போம்.

Dalits - True Representation - Separate Electorate: 

தலித்களின் பிரதிநிதிகள் யார் ? திராவிட கட்சிகளா ? கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளா ? தலித் கட்சிகளா ? காங்கிரஸ் ? பிஜேபி ? ஒருவேளை பாமகவோ ? திராவிட கட்சிகளின் (திமுக என்றே எடுத்துக்கொள்ளலாம். அதிமுகவை குறிக்காது. அதிமுகவின் (பெயரளவிலான) கொள்கையென்ன என்று சரியாக சொல்பவர்களுக்கு 1 லட்சம் தருகிறேன்) தலைவர்கள், தொண்டர்கள், பக்தர்கள் பலரிடமும் வெளிப்படும் கடும் எரிச்சல்தரும் patronizing tone ஒன்று உண்டு. தலித்களுக்கு நாங்கள்தான் அவ்வளவு செய்திருக்கிறோம்; அவர்களது முன்னேற்றத்திற்கு எங்கள் கட்சியளவிற்கு உழைத்த கட்சி எதுவும் இல்லை; அம்பேத்கரின் அரசியலை நாங்கள் மட்டுமே முன்னெடுக்கின்றோம். எனக்குத் தெரிந்து அவர்கள் இன்னமும் சொல்லாதது “பெரியாரின் வழிகாட்டுதலின்பேரில், கலைஞர்தான் இந்திய அரசியலமைப்பு இப்படித்தான் இருக்கவேண்டுமென்று அம்பேத்கருக்கு கடிதமெழுதினார்” என்பதுதான். அதைத்தவிர எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டார்கள். 

திராவிட கட்சிகளின் வருகைக்கு முன்பிருந்தே தலித் மக்களும் தலைவர்களும் தங்களுக்கான போராட்டத்தை ஆரம்பித்துவிட்டனர். விஷயம் தெரியாதவர்கள் எவரேனும் (ஒருசிலர் நீங்கலாக) திராவிட கட்சி ஆட்களின் தலித்களின் போராட்டங்கள் குறித்தான பேச்சைக்கேட்டால், என்னமோ இக்கட்சிகளின் வரவிற்குமுன் – தமிழ்நாட்டில் (அ) திராவிட நாட்டில், தலித்தல் அடிமைப்பெண் எம்ஜிஆர் போல அலைந்துகொண்டிருந்ததைப் போலவும், ஜெயலலிதா – அம்மா என்றால் அன்பு டைப் பாட்டு பாடி திராவிட கட்சிகள் தலித்களை முன்னேற்றிவிட்டதைபோலவும் ஒரு தோற்றமெழும். அயோத்திதாசர் இருந்திராவிட்டால் திராவிட இயக்கங்கள் வலுப்பெற சிறிது காலம் பிடித்திருக்கும். ரெட்டமலை ஸ்ரீனிவாசன் போன்ற ஆளுமையின் தாக்கம் ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டி -> திராவிட கழகம், மிகமிகப்பெரியது. 

ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டி (திராவிட கழகம்) பெரியார் தலைவராகி இனி தேர்தலில் திராவிடர் கழகம் பங்கேற்காதென்று அறிவிக்கும் வரையில் ஜஸ்டிஸ் பார்டியின் சார்பில் சட்ட மேலவை தேர்தல்களில் பெருமளவில் நின்றது முதலியார்கள், ரெட்டியார்கள், நாயர்கள் மாதிரியான ஆட்கள்தான். தலித்கள் மிகச்சொற்பம். இதன் காரணமாகவே, M.C.Rajah போன்ற தலித் தலைவர்கள் ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டியிலிருந்து விலகினார்கள். இன்னொன்றையும் சொல்லியாக வேண்டும்: Ambedkar – Gandhi – Poona Pactடின்போது ரெட்டைமலை ஸ்ரீனிவாசன் அம்பேத்கர் பக்கமும் – M.C.Rajah, காந்தி பக்கமும் நின்றனர். தலித்கள்தான் உண்மையான இந்துக்களென்று எம்.சி.ராஜாவின் வாதம். அப்பறம், திராவிடர் கழகத்திலிருந்து திராவிட முன்னேற்ற கழகம் பிறந்து -> அதிலிருந்து அதிமுக முளைத்து, மதிமுக போன்ற கட்சிகளும் கிளம்பி...இந்த வரலாறு அனைவரும் அறிந்ததே. 

முதல் தலித் பெண் அமைச்சர் – 1967ல் – முதல் திராவிட ஆட்சி தமிழ்நாட்டில் மலர்ந்த உடன், திமுகவின் சத்தியவாணி முத்து அவர்கள்தான் தலித்களுக்கான பல திட்டங்களை முன்னெடுத்தார். அண்ணாவின் அரசு, பின்னாளில் கருணாநிதியின் அரசும் அதற்க்கு செயல்வடிவம் கொடுத்தது. ஆனால், அதே சத்தியவாணி முத்துதான் 1974ல், தலித்கள் திமுகவில் சரியாக நடத்தப்படுவதில்லை என்றுகூறி வெளியே வந்து தனியாக கட்சி ஆரம்பித்தார். பின்னர் அதிமுகவில் இணைந்தார். 

தமிழகம் மட்டுமின்றி, இந்தியா முழுவதிலும் பின்-80களிலிருந்துதான் அம்பேத்கரை கட்சிகள் சொந்தம் கொண்டாட ஆரம்பித்தன. குறிப்பாக, 1991 அம்பேத்கர் நூற்றண்டு விழாவிலிருந்துதான் அம்பேத்கரோடு தங்கள் கட்சியினை தொடர்புபடுத்திக்கொள்ள ஆரம்பித்தனர். இதெல்லாம் நான் சொல்லவில்லை. Kancha Ilaiah Shepherd,  Anand Teltumbde, Prakash Yashwant Ambedkar போன்ற ஸ்காலர்களின் கூற்று (மெட்ராஸ் சட்ட கல்லூரிக்கு திமுக அம்பேத்கர் பெயர் சூட்டியது எந்தாண்டு என்று நீங்களே தேடிக்கொள்ளுங்கள்).

தமிழ்நாட்டை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒடுக்கும் தேவர்/வன்னிய கட்சிகளோடு ஒரு தேர்தலில் கூட்டு, ஒடுக்கப்படும் விடுதலை சிறுத்தைகள்/புதிய தமிழகம் போன்ற கட்சிகளுடன் கூட்டு. என்ன நியாயம் இது ? Oppressorகளும் - Oppressedகளும் ஒன்றா ? 80களில் மலைச்சாமியின் மறைவிற்கு பிறகு, புதிய தமிழகம் கிருஷ்ணசாமி - விடுதலை சிறுத்தைகள் திருமாவளவன் போன்றவர்களால் ஏன் ஒரு கட்டத்திற்குமேல் நகர முடியவில்லை ? ஒன்று திராவிட கட்சிகளில் எதாவது ஒன்றிடம் சரணடைந்துவிடுகின்றனர், இல்லை ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் லிட்டரலாக ஒன்றுமே செய்ய இயலாமல் விஜயகாந்தை எல்லாம் முதலமைச்சராக முன்னிறுத்த வேண்டிய நிலையில் உள்ளனர். இக்கட்சிகளின் தலித் மக்களுடனான செயல்பாடு (பள்ளர் - பறையர் - அருந்ததியர் பிரச்சனையே பெரும்பிரச்சனை), நோக்கம், கட்ட பஞ்சாயத்து (என் ஊர் திண்டுக்கல். திண்டுக்கல் - திருச்சி - மதுரை, பகுதிகளில் செமத்தியான கட்ட பஞ்சாயத்து நடவடிக்கைகள் உண்டு) எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு - இக்கட்சிகளின் நிலைமைக்கு இவர்களை மட்டுமே காரணாமாக சொல்வது சரியாக இருக்குமா என்று யோசித்தல் நலம். தலித்களுக்கான கட்சி என்பதாலேயே இவர்கள் மிகவும் நேர்மையாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற கட்டயாம் வேறு உண்டு. 60 ஆண்டுகால திராவிட கட்சிகளுக்கு இந்தத்தொல்லை இல்லை. தலித் கட்சிகளிடம் நாம் கேட்கும் கேள்விகளை திராவிட கட்சிகளை நோக்கி கேட்பதில்லை என்பதே உண்மை.

திராவிட கட்சிகள் எப்படி தலித் கட்சிகளை dismantle செய்கிறார்கள் என்பதற்கு, 1999 லோக் சபா தேர்தலே சாட்சி. திமுக + பாமக + பிஜேபி கூட்டணி. முதன்முறையாக பிஜேபி வலுவாக தமிழகத்தில் காலூன்ற ஆரம்பித்தது இந்தத்தேர்தலிலிருந்துதான். அதுஒருபக்கமிருக்க, 90களில் கிருஷ்ணசாமி, திருமா போன்ற தலித் தலைவர்கள் தலித் ஓட்டுகளை நிர்ணையிக்கும் சக்திகளாக உருவெடுக்கத்தொடங்கினர். இந்நிலையில் சிதம்பரம் தேர்தல் வருகிறது. என்ன நடந்தது ?



Src: PhD Thesis: N.R.Suresh Babu - DYNAMICS OF CASTE CONFLICTS IN SOME SELECTED VILLAGES OF TAMIL NADU: A SOCIOLOGICAL STUDY

90களில் தான ஜாதி அத்துமீறல்கள், கொலைகள், வன்முறைகள் தென்தமிழகத்தில் மீண்டும் பரவலாக தலையெடுக்கத் தொடங்கின. தேவர், வன்னியர், பின் - 90களில் கவுண்டர்கள் - புதுபுது கட்சிகளாக ஆரம்பிக்கத்தொடங்கினர். கூடவே, 90களில் அதிமுக ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் முக்குலத்தோரின் ஜாதிய வன்முறைகள் அதிகமானதேயன்றி குறையவில்லை. நாப்பது பக்கத்திற்கு 90களின் ஜாதிய வன்முறை பற்றி எழுதலாம் (மேலே குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் PhD தீசிஸை ஆர்வமிருப்பின் படித்துப்பார்க்கவும்). திமுக\அதிமுக, இரண்டு கட்சிகளுமே ஓட்டை மனதில் வைத்துக்கொண்டு பெரிதாக எதையும் செய்யவில்லை. தலித்கள் மீதான வன்முறைக்கு காரணமானவர்கள் எத்தனைபேர் தண்டிக்கக்பட்டிருபபார்களென்று நினைக்கிறீர்கள் ? // C.Lakshmanan, assistant professor at the Madras Institute of Development Studies, points out that not a single person has been punished for atrocities against Dalits in the last 70 years, though a dozen or so enquiry commissions have been set up. Worse, he says, not even one member of these commissions has been a Dalit //. எந்த புள்ளிவிவரத்தின் அடிப்படையில் அவர் சொன்னாரென்று தெரியவில்லை. ஐந்து வருடங்கள் முந்தைய கட்டுரை என்பதால் நிலைமை கொஞ்சம் தேறியிருக்கும்.

இந்தத் தகவல்களெல்லாம் ஏன் மிகமுக்கியமென்றால், இப்படி யோசிப்போமே. ஒரு பொதுத்தொகுதி இருக்கிறது. 2 லட்சம் பேர் இருக்கிறார்கள். 70,000 பேர் வன்னியர்கள். 50,000 பேர் தேவர்கள். 40,000 தலித்கள் இருக்கிறார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஏற்கனவே அந்த இரண்டு க்ரூப்பும் தலித்களை ஒடுக்கி வருகிறது. இதில், திமுக/அதிமுக போன்ற கட்சிகள் இந்த ஜாதி கட்சிகளுக்கு பெரிய முக்கியத்துவம்கொடுத்து அவர்களை அங்கிகரிக்கும்போது - அங்குள்ள தலித் மக்கள் நிலைமை ? அவர்களுக்கான பிரதிநிதியாக யார் செயல்படுவார்கள் ? வன்முறையின்போதுகூட திராவிட கட்சிகள் எப்படி "சுமூகமாக" பிரச்சனையை முடிப்பதென்றுதான் பார்க்கிறார்களே தவிர ஒரு நடவடிக்கையையும் எடுத்ததில்லை. எடுக்கவும் மாட்டார்கள் (ஜாதி வன்முறைகளை உதாரணமாக மட்டுமே சொல்லியிருக்கிறேன். Physical violenceசை தாண்டி, தலித்கள் அனுபவிக்கும் mental violence ரொம்ப அதிகம்). சரி, reserved தொகுதிகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படும் தலித் வேட்பாளர்களாவது அரசிடம் இதுபற்றி பேசி எதாவது செய்யலாமென்றால் - அவர்களும் திமுக/அதிமுக கட்சிகளின் பிரதிநிதிகள். அவ்வளவே. ஆக தலித்களுக்கான நிஜமான பிரதிநித்துவம் இன்றுவரையில் இல்லையென்பதே நிதர்சனம்.

இதற்குத்தான் அம்பேத்கர் - Separate Electorate முறை - வேண்டுமென்று தலைப்பாடாக அடித்துக்கொண்டார். ப்ரிட்டிஷ் அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொள்ளவும் செய்தது. காந்தி & கோ உள்ளே புகுந்து அனைத்தையும் கெடுத்துவிட்டனர். Separate Electorate முறை ஏன் முக்கியம் ?  ஏன் தேவை ? 2004ல் புதிய தமிழகம் கிருஷ்ணசாமி மிகத்தெளிவாக கூறியுள்ளதை படிக்கவும். ஆனால் - அதே கிருஷ்ணசாமி இன்றிருக்கும் நிலைமை ?. 

1) Dalit leader calls for revamp of electoral system

அட பொதுத்தொகுதிகளை விட்டுத்தள்ளுங்கள். SC/STகளுக்கான தனித்தொகுதிகளை எடுத்துத்கொள்வோமே. 2016 சட்டசபை தேர்தல். என்ன கொடுமை ஐயா இது. தலித் தொகுதியில் பாமக, தலித் வேட்பாளர்களை நிறுத்துகிறது. அவர்களுக்கு விழுந்திருக்கும் ஓட்டை பாருங்கள். சில இடங்களில் தலித் கட்சியான விடுதலை சிறுத்தைகளை விட அதிகளவில் பாமக ஓட்டு வாங்கியிருக்கிறது. ஒரு பேச்சுக்கு, பாமக தலித் தொகுதி ஒன்றில் வெற்றிபெறுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவர்கள் கட்சி தலித் முன்னேற்றத்திற்கு பாடுபடுகிறது என்று எடுத்துக்கொள்ள முடியுமா ?. 

2016 SC/ST Constituencies. Data Src: Election Commission of India

2011 தேர்தல் இன்னொரு காமெடி. ஜாதிக் கட்சிகளான பாமக + கொங்குநாடு முன்னேற்ற கழகம், இரண்டோடு, தலித் கட்சியான விடுதலை சிறுத்தைகளுடன் திமுக தேர்தலை சந்திக்கிறது (திமுகவை பொறுத்தவரை தொடர்ச்சியாக ஒன்றைக்கவனிக்கலாம். கூட்டணியிலிருக்கும் தலித் கட்சியினருக்கு SC/STகளுக்கான தொகுதியை மட்டுமே பெரும்பாலும் ஒதுக்குவார்கள்). தலித்களுக்கான தொகுதிகளில் கூட, திராவிட கட்சிகள் மட்டுமே ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. அதற்காக அவர்களுக்கு தலித் ஓட்டுகள் நிறைய விழுகிறதென்று அர்த்தம் கிடையாது. தலித்கள் ஓட்டுகள் போடாவிட்டால்கூட பல தொகுதிகளில் பிற ஜாதியினரின் ஓட்டுகள் மூலம் இக்கட்சிகள் ஜெயிக்க வாய்ப்புண்டு. In fact, தலித்கள் ஓட்டுக்கள் யாருக்கு போகின்றன என்பதே சரியாகத் தெரியவில்லை. இதைத்தன அம்பேத்கர் representation குறைபாடு என்கிறார். 


2006 SC/ST Constituencies. Data Src: Election Commission of India

2011 SC/ST Constituencies. Data Src: Election Commission of India
சரி, திராவிட கட்சிகளின் சார்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் ஆட்களையாவது அமைச்சரவையில் உட்கார வைக்கிறார்களா ? அதிலும் பட்டும்படாமல் இருக்கிறார்கள். இன்று நேற்றல்ல, 1977 முதல் நிலைமை அப்படித்தான் இருக்கிறது. ஆச்சரியகரமாக - கம்யூனிஸ்ட்கள் - திராவிட கட்சி ஆளும் மாநிலங்கள்தான் முதல் மூன்று இடங்களில் உள்ளது. அப்படியே இலாக்காள் ஒதுக்கப்பட்டாலும் முக்கிய இலாக்கள் ஒதுக்கப்படுவதில்லை.


Lok Sabha Elections:

தற்போதைய இந்திய சூழ்நிலையில் மிகமிக cruicalலானது  அம்பேத்கரின் இவ்வார்த்தைகள் “As I understand the matter, the fundamental issue is: Are the Untouchables a separate element in the national life of India or are they not? This is the real issue in the controversy and it is on this issue that the Congress and the Untouchables have taken opposite sides. The answer of the Untouchables is yes. They say, they are distinct and separate from the Hindus. The Congress on the other hand says No' and asserts that the Untouchables are a chip of the Hindu block”. அம்பேத்கர், பலமுறை இதே கருத்தை திரும்பத்திரும்ப கூறி வந்துள்ளார். “We are not a subsection of the Hindus but a separate element in the national life”. காந்தி Separate electorate முறைக்கு எதிராக சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கக்காரணமும் இதுதான். தலித்களுக்கென்று Separate electorate கொடுக்கப்பட்டால், அவர்கள் ஹிந்து மதத்தின் பகுதி இல்லையென்ற அம்பேத்காரின் வாதத்தை அங்கீகரிப்பதுபோலாகிவிடும்; தவிர, ஹிந்துக்கள் – தலித்கள் கைவிட்டுவிட்டார்கள் என்ற “பழி” நேரிடும்; ஹிந்து மதம் பிளவுபடும்; தலித்கள் முற்றிலுமாக புறந்தள்ளப்பட வாய்ப்பிருக்கிறது; தலித்களை முன்னேற்றுவது ஹிந்துக்கள்/காங்கிரஸ்ன் கடமை என்று உறுதியாக பெருசு நம்பினார். 

இங்குதான் பெரிய ட்விஸ்ட். Entered RSS/VHP/BJP. தலித் அரசியலை தேசிய அளவிலும்/மாநில அளவிலும் தொடர்ந்து கவனித்து வருபவர்கள் கடந்த 10 – 20 ஆண்டுகளாக ஒரு ட்ரென்டை கவனித்திருக்கலாம். BJP, அதிகளவில் தலித் ஓட்டுகளை வாங்க ஆரம்பித்திருப்பது. இதுவரை இந்திய தேர்தல் வரலாற்றிலேயே இல்லாத அளவிற்கு – 2014 Lok Sabha தேர்தலில், BJP – மொத்த தலித் ஓட்டுகளில் 25%தை பெற்றது. 2014 Lok Sabha தேர்தலில் 84 Reserved SC Seats, 47 Reserved ST Seatsகளில் ஏறக்குறைய பாதியை BJP தான் பெற்றது. போனவருடம் நடைபெற்ற கர்நாடக சட்டசபை தேர்தலில் தலித்கள் அதிகமிருக்கும் பகுதிகளில் BJP வெற்றிபெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது (ஒருவாறு எதிர்பார்த்தேன்). இரண்டு நாட்கள்முன்புகூட - Rajnath Singh BJP asks workers to counter Congress propaganda about party being anti-Dalit - கூறியிருந்தார். BJP, திரும்பத்திரும்ப தலித்களை குறிவைக்கக் மிகமிக எளிமையான காரணம், தலித்களுக்கென்று (Uttar Pradesh நீங்கலாக) இந்திய அளவில் (மாநில அளவிலும் கூட) செல்வாக்குமிகுந்த கட்சி கிடையாது, தலைவர் கிடையாது. ஆனால் இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் 15% - 25% ஓட்டுகள் அவர்கள்வசம் உண்டு.




சரி, BJP இவ்வளவு ஓட்டுகள்/சீட்கள் வாங்கியிருக்கிறதே...அப்படியென்றால் தலித்கள் அவர்களை நம்புகிறார்கள், “தலித்களின் பாதுகாவலர்கள்” நாங்களென்று அவர்கள் கூறுவதை ஏற்றுக்கொள்ளலாமே ? 

1) Nature of crime against Dalits has worsened after 2014

2) Since 2014, crimes against SCs have increased one percent overall, although there was a steep rise of 5.5 percent in 2016


3) Violence against India’s Dalit women on the increase

4) Dalits have realised BJP is not for them


வலுவிழந்திருந்த பல சேனாக்களும், பரிக்ஷத்களும் மீண்டும் வலுப்பெற்று எழத்தொடங்கியிருப்பது BJPயின் ஆட்சி காலத்தில்தான். இதைத்தாண்டி, Reserved தொகுதிகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படும் தலித்களுக்காவது அமைச்சரவையில் இடமுண்டா என்றால்...ம்ஹும். காங்கிரஸ், BJP, ஏன் Communist கட்சிகள் உட்பட (BSP நீங்கலாக) – இந்தியாவில் எந்தக்கட்சியும் தலித்களுக்கு அமைச்சரவையில் போதிய இடங்கள் தருவதேயில்லை. கொடுக்கப்படும் இலாக்காக்களும் முக்கிய துறைகளாக இருப்பதேயில்லை. BJP ஆளும் மாநிலங்களில் தலித்களுக்கெதிரான வன்முறைகள் எந்தளவிற்கு வலுப்பெற்று வருகிறன - தலித்களின் ஓட்டுகள் எந்தளவிற்கு தேசிய கட்சிகளுக்கு முக்கியம் என்பதையெல்லாம் புரிந்துகொள்ள இந்த கட்டுரைகளை படித்துப்பார்க்கவும்

1) The Dalit awakening

2) The Political battle for Dalit votes

3) Old Dalit vs New Dalit: How battle for 23 million new voters can play out

Epilogue:

கல்வியில் - வேலையில் - மற்ற துறைகளில் ரிசர்வேஷன் காரணமாக பல தலித்களின் நிலைமை வெகுவாக மாறிவருகிறது. இது மறுக்க முடியாத உண்மை. ஆனால் individualகளின் முன்னேற்றங்களை ஒரு கூடத்தின் collective முன்னேற்றமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியுமா ? அப்படியான முன்னேற்றத்தின் அடையாளமான political freedom இன்னமும் அவர்களை சென்றடையவில்லையே. அப்படி நடந்திருந்தால் - SC ST Atrocities actல் சூப்ரீம் கோர்ட் வேறுமாதிரி தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கக்கூடும். இரண்டுக்கும் என்ன சம்பந்தம் ? இருக்கிறது. இதுவரை எத்தனை தலித் நீதிபதிகள், சூப்ரீம் கோர்ட் தலைமை நீதிபதிகளாக பதவியேற்றிருக்கிறார்களென்று நினைக்கிறீர்கள். ஒரே ஒருவர். அட..சூப்ரீம்கோர்ட் வரை போவானேன். ஹை கோர்ட்களில் மட்டும் என்ன வாழ்கிறதாம் ? After 2010, not even a single Dalit chief justice in 24 high courts.

முதலில், பிற்படுத்தப்பட்டோர் - தலித்கள், இருவரும் ஒன்றா ? தேவரும் யாதவரும் ஒன்றா ? நாடாரும் கொங்கு கவுண்டரும் ஒன்றா ? முதலியாரும் வன்னியரும் ஒன்றா ? அட, தலித்தும் தலித்தும் ஒன்றா ? புரியவில்லையா...பறையரும் அருந்ததியரும் ஒன்றா ? வெட்டிக்கொண்டு சாகிறார்கள். எல்லாதரப்பு மக்களுமே victims of caste system தான். ஓகே. ஆனால் ஒரு victimமான வன்னியரும் தேவரும் இன்னொரு victimமான பள்ளரையும் பறையரையும் இப்படித்தான் நடத்துவானா ? அது வேறொன்றுமில்லை. அடிப்படையான மனித சைக்காலஜி. பார்ப்பான், நம்மை அடிமையாக நடத்துகிறானே. அப்படியென்றால் நாமும் நம்முடைய அதிகாரத்தை யாரிடம் காண்பிப்பது...பறையரிடம் தான். பறையர்களோ -> அருந்ததியரிடம். இதுவொரு endless cycle. எனக்குத்தெரிந்து இது ஒழிய வாய்ப்பேயில்லை. இந்நிலையில்தான் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக்கி திராவிடம் பேசும் அரசியல் கட்சிகளை/ஆட்களை பயத்துடன் பார்க்க வேண்டிருக்கிறது.


எனது ஊரான திண்டுக்கலில் 2016 தேர்தலில், ஆத்தூர் தொகுதியில் - திமுக சார்பில் ஐ பெரியசாமியும், பழனியில் அவரது மகன் ஐ.பி/செந்தில்குமாரும் நிற்கவைக்கப்படுகிறார்கள். இதற்கு அவர்கள் கட்சியில் இடமளிக்கிறது. ஆனால், ஒரு தலித் வேட்பாளர்கள்கூட அவர்களுக்கு கிடைக்கவில்லைபோலும். பாவம்.திமுகவின் உள்கட்சியிலாவது ஏதாவது முன்னேற்றம் ? DMK has 1 Dalit among its 65 district secretaries. ஒருவராவது இருக்கிறாரே. அந்தமட்டுக்கும் மகிழ்ச்சி. அட கம்யூனிஸ்ட்டுகள் மட்டுமென்ன சளைத்தவர்களா...இதைப் படியுங்கள். ஆனால் ஆச்சரியகரமாக இரண்டு கட்சிகளும் பதிலும் ஒரே மாதிரியே - BJPதனமாகவே உள்ளதை கவனியுங்கள். மாறாக அணைத்து கட்சிகளும் தலித் ஓட்டுகளை tokenize செய்வதிலேயே முனைப்பாக உள்ளன. BJP - தலித் ஜனாதிபதி போல. மைல்கல்லில் ஹிந்தியில் எழுதினால் தமிழ்நாடே கொதிக்கிறது. சோஷியல் மீடியா அலறுகிறது. ஏனென்றால் BJP/ஹிந்திமயம் - தமிழர்களின் (திராவிடர்களின்) பொது எதிரி. ஆனால் - ஜாதி நம் எல்லோருக்குமான பொது எதிரி இல்லையா ? அப்படித்தானே இருக்க வேண்டும். அதுதானே நியாயம். ஆனால் தேர்தலென்று வரும்போது இவ்வளவு மோசமாக உள்ளது. ஆனாலும் நமக்கு இதுபற்றி எவ்வித சங்கடமும் இல்லை. கவலையும் இல்லை. நமக்கு பிடித்தமான கட்சி/அதன் தலைவர். அதுவேபோதும். தலித்களின் நிலைமைதான் மிகப்பரிதாபகரமாக உள்ளது. ஒரு நல்ல தலைவரும் இல்லை; கட்சி இல்லை; பிடிக்கிறதோ இல்லையோ தொகுதியில் நிற்கும் எவனுக்காவது ஓட்டு போட்டுத்தொலைய வேண்டியிருக்கிறது. Even, Ambedkar சொன்னபடி Separate Electorate இருந்திருந்தால் கூட - தற்போதைய சூழ்நிலையை வைத்து சொல்வதென்றால், எனக்கொன்றும் தலித்கள் பெரிதாக தேர்தல்களத்தில் வளர்ந்துவிட முடியுமென்று தோன்றவில்லை. Their electoral future is very bleak it seems. இந்த election முறை - வோட்டிங் முறை - கூட்டணி கட்சி - பெரும்பான்மை - இத்யாதிகள் - கடும் சிக்கல்நிறைந்ததாக உள்ளது. கணிப்பு தவறினால் மிகமிக சந்தோஷம்.

Note: 2006 - 2016 வரையிலான Election Commission of Indiaவின், தமிழ்நாடு தேர்தல் ரிபோர்ட்களில், வேட்பாளர்களின் ஜாதி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதிலிருந்து அனைத்து pdfகளையும் டவுன்லோட் செய்து, நானே process செய்த data. So, தவறுகளுக்கு வாய்ப்பில்லை. 

Rescue Dawn. வியட்நாம் போரின்போது, அந்நாட்டின் ஒரு கிராமத்தில் மாட்டிக்கொண்ட அமெரிக்க Dieter Dengler, எப்படி அங்கிருந்து தப்பித்தார் என்பதைவைத்து எடுக்கப்பட்ட படம். Actually, Herzog ஏற்கனவே தானெடுத்த Little Dieter Needs to Fly டாக்குமென்ட்ரியை அடிப்படையாக வைத்தே இப்படத்தையெடுத்தார். Dieter Dengler and Duane Martin, இருவரும்தான் பிரதான ஆட்கள். அக்கிராமத்தில் மாட்டிக்கொண்டு அவர்கள் அனுபவிக்கும் கஷ்டம், கொடுமைகளெல்லாம் ஒரேமாதிரிதான்யென்றாலும் இரண்டுபேருக்கும் எதில் மிகப்பெரிய வித்தியாசமென்றால் - Stockdale paradox. எவ்வளவுதான் கஷ்டங்கள், துயரங்களிருந்தாலும் இன்றில்லாவிட்டாலும் என்றாவது ஒருநாள் இதையெல்லாம் கடந்து வரமுடியும் என்று நம்பலாம். ஆனால், அந்த கஷ்டங்களிலிருந்து தப்பிக்கும்வரை அந்த சூழ்நிலையில்தானே வாழ்ந்தாக வேண்டும். Realityயை மாற்ற முடியாதில்லையா?. அந்தவாய்ப்பிருந்தால் நாட்டில் ஏன் இத்தனை சிக்கல்கள், தற்கொலைகள், குடும்ப வன்முறைகள். இதிலிருந்து மீள வாய்ப்பேயில்லையென்ற ரியாலிட்டி + ஆனால் அதை மீறியெழும் Optimism = Stockdale paradox. படத்தில், Dieterருக்கு நிதர்சனம் புரியும். ஆனால், அதையும்மீறி தான் தப்பித்துவிடுவோம் என்ற நினைப்பு சதாசர்வகாலமும் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும். Duane அதற்கு நேர்மாறாக ஒரு quixotic மனநிலையிலேயே இருப்பார். அமெரிக்க படைகள் எப்படியும் தன்னைவந்து காப்பாற்றிவிடும் அதுஇதுவென்று பிதற்ற ஆரம்பிப்பார். தப்பித்தபிறகும் அதே மனநிலை தொடரும். 

Detached from reality, False hope - இரண்டுமே மிகக்கொடுமையானது + ஆபத்தானது. ஆபத்து - அந்த மனநிலையில் இருப்பவர்களுக்கும், அவர்களை சார்ந்தவர்களுக்கும். ஒருவேளை பெரிய அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களானால் அந்த ஆபத்தின் வீரியம் கூடிக்கொண்டேபோகும். Confront the reality. That's the key brother. ஆப்ட்டிமிஸ்ட்காக இருப்பதில் ஒரு சிக்கலும் கிடையாது, provided - நிதர்சனத்திலிருந்து விலகிச்செல்லாதவரை. ஒரே வார்த்தையில் சொல்வதென்றால், Pragmatism. இந்த விஷயம் தற்போது சாத்தியமா, எந்தளவுக்கு பயன்தரும், எதிர்காலத்தில் எந்தமாதிரி விளைவுகள் ஏற்படும், இதுபோன்ற திட்டங்கள், இதுவரை எப்படியான பலன்களை தந்திருக்கின்றன, அத்திட்டங்களை, அதை செயல்படுத்தும்விதத்தை - நாம் எவ்வாறு கையாண்டோம். இதையெல்லாம் யோசிப்பது எவ்வளவு முக்கியம். ஆனால், இதைப்பற்றியெல்லாம் கொஞ்சமும் பேசாமல் விவசாயிகள் முதல் வறட்சி பாதிப்பிற்குள்ளான பகுதிவாழ் மக்கள் வரை - அனைவரையும், நதிநீர் இணைப்பு திட்டம் மட்டும் வந்துவிட்டால் எல்லா பிரச்சனைகளும் தீர்ந்தது என்று நம்பவைக்கும் முயற்சி தொடர்ந்து ஜோராக நடந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த false hopeபைத்தான் ஆபத்தானது என்கிறேன். உதாரணத்திற்கு, போனமாதம் அஸாமில் கடும்வெள்ளமேற்ப்பட்டது. இந்தசமயத்தில்தான், River Interlinking Projectன் முக்கிய phaseஸான Ken - Betwa link பற்றி அறிவிப்புவருகிறது. கூடவே, அஸாம் மாநிலத்தில் ஏற்படும் வெள்ளங்களை தடுக்க இந்தத்திட்டத்தால் மட்டுமே முடியும் என்பதைப்போன்ற பேச்சுகளும். ஆனால் - reality?. இதுதான் ரியாலிட்டி. அஸாம் மட்டுமல்ல. நாட்டின் பலபகுதிகளிலும் நிர்வாக சீர்கேடு, over exploitation of resources, நாட்டின் வளர்சிக்காக என்ற பெயரில் நடக்கும் natural resources சார்ந்த கூத்துகள் - தன்போக்கில் நடந்துகொண்டே இருக்கின்றன/இனியும் நடக்கும். ஆனால், அதையெல்லாம் கணக்கிலெடுக்காமல் ஜக்கி  முதல் ரஜினி, மயில்சாமி மாதிரியான ஆட்கள்வரை நதிகள் இணைப்பு அதுஇதுவென்று நமக்கு பாடமெடுக்கும்பொழுது...it's like, an assault on our sanity. இதைக்கூட போய்த்தொலைகிறது என்று விட்டுத்தள்ளுவோம். விவசாயிகள், மக்களுக்கு எப்பேர்பட்ட நம்பிக்கையை (தெரிந்தோ தெரியாமலோ) விதைக்கிறார்கள் ? அதான் இதிலிருக்கும் மிகப்பெரிய சிக்கல்.

Indian Rivers Inter-link:


தேசிய நதிநீர் இணைப்பு (Indian Rivers inter-link) - இதன் டெக்னிகல் பெயர், Inter Basin Water Transfer (IBWT) என்பதே. இதைச் செயல்படுத்தும் அமைப்பு, infact இதற்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்ட அமைப்புதான் National Water Development Agency (NWDA). இந்த திட்டத்தின் சுருக்கமான வரலாறு.
இந்த வெட்டிக்கதையெல்லாம் எதற்கு. 100 வருடங்களாக இந்த ஐடியா இங்கே புழங்கிக்கொண்டிருக்கிறதென்றால் சும்மாவா ? இத்திட்டத்தின் Pros and Cons என்னென்ன ? எப்பொழுது திட்டம் நிறைவடையும் ? எல்லாவற்றையும்விட முக்கியமானது. தமிழனாக, தமிழகத்திற்கு என்னென்ன நன்மைகள் கிடைக்கும் ? இதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு கண்ட கதையையும் புலம்பல்களையும்...நிற்க: அவற்றையெல்லாம்பற்றி பேசுவதற்கு முன், இந்தியாவின் தற்போதைய நிலை, இத்திட்டத்திற்கான அவசியம் - இரண்டும் முக்கியமல்லவா.

Floods - Droughts - Inconsistent rainfall:

எளிமையான, அடிப்படை விஷயத்திலிருந்து ஆரம்பிப்போம். மழை. பெரிய கண்டுபிடிப்பெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. அனைவருமே கவனித்திருக்கக்கூடும். இந்தியாவின் சமச்சீரற்ற மழை அளவை. இந்த Post Monsoon Rainfall mapகளின்(Oct, Nov, Dec) மூலம் எளிதாக இதனை புரிந்துகொள்ள முடியும்(ஏன் post-monsoon rainfall முக்கியமானதென்றால் இந்தியாவின் 70% மழைக்கு monsoonனே காரணம். விவசாயம் முதல் நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்வதுவரை அனைத்துமே மான்சூனை நம்பியேயிருக்கின்றன).

2016ல் குஜராத், ராஜஸ்தான் பகுதிகளில் அதிக்கப்படியான மழை. 2015ல் 
நிலைமை தலைகீழ். தென்னிந்தியா மட்டும் எந்தவிதத்தில் குறைச்சல் ? இங்கும் அதே நிலைமைதான்.

இந்திய மழை - மிகவும் நக்கல் பிடித்தது. கடந்த  பல decadeகளாக அதன் நக்கல்தனம் கூடிக்கொண்டே போகிறதே தவிர, குறைந்தபாடில்லை. பருவமழையை எடுத்துக்கொண்டால், ஒன்றிரண்டு நாளில் மொத்தமாக கொட்டித்தீர்க்கும். இல்லாவிட்டால், வழக்கத்தைவிட கம்மியாக பெய்யும். நாம் சுதாரிப்பாக முன்னேற்பாடுகளை செய்யாவிட்டால், கஷ்டம். கடந்த பத்தாண்டுகளில் தென்னிந்தியாவை எடுத்துக்கொண்டால், எத்தனை பருவமழைகள் பொய்த்துப்போயிருக்குமென்று நினைக்கிறீர்கள்? (பருவமழை எவ்வளவு முக்கியத்துவம்வாய்ந்ததென்று தெரிந்துகொள்ள - How does the monsoon affect the economy)


தென்னிந்தியாவில்தான் இந்த நிலையென்றால், இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் நிலைமை இன்னும் மோசம். ஒன்று, மழையேயில்லாமல் கடும் வறட்சி நிலவும் அல்லது பெருமழை காரணமாக வெள்ளம் ஏற்படும். போனவருடம், பெரும்பாலும் மழையில்லாமல் வறட்சி நிலவும் ராஜஸ்தான் – குஜராத் பகுதிகளில் பெருமழை பெய்து – வெள்ளம் ஏற்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது (கீழுள்ள Map). அதுபோக, வழக்கம்போல் – அஸாம், பிஹார் பகுதிகளில் கடும் வெள்ளம். 



இன்னொரு பக்கம் - 2015,  வெள்ளம்  வழிந்தோடும் செழிப்பான ஒரிஸாவின் சில பகுதிகளில் வறட்சி நிலவியது. 2016, மகாராஷ்டிராவின் பலபகுதிகளில் கடும்வறட்சி காரணமாக ஹாஸ்பிட்டல்களைக்கூட மூடும் நிலை ஏற்பட்டது.




இந்தியா மட்டுமல்ல, பெரும்பாலான தெற்காசிய நாடுகளில் இதே நிலைமைதான். Erratic rainfall pattern.



---------------------

அடுத்ததாக, நீர்த்தேவை. 1950’s – 2010. அறுபதே ஆண்டுகள். இந்தியாவின் Per Capita Water Availability, 70% சரிந்துள்ளது. மிகமிக மோசமான சரிவிது. Per Capita Storageலும் இந்தியா மிகமோசமான நிலைமையில் உள்ளது (1950’sல் 15 BCMமாக இருந்தது. இன்று 200 BCMக்கு உயர்ந்துள்ளது). Dam போன்ற அமைப்புகளின் மூலம் நீரை சேமித்தாலொழிய Per Capita Storageயை உயர்த்த முடியாது என்று ஒரு தரப்பினர் உறுதியாக நம்புகிறார்கள்.



மழை அளவு, டேம்களின் நீரளவு, Water availability - எல்லாவற்றிலும் இந்தியா முழுக்கவே (obviously) சமச்சீரற்ற நிலைமையே நிலவுகிறது. Brahmaputra: 14057 cu m/year என்றிருக்கும் Per Capita Water availability, 2000கிமீகள் தாண்டியிருக்கும் Sabarmati பகுதியில் 307 cu m/year என்றிருக்கிறது. அவ்வளவு ஏன்...தமிழ்நாட்டைப் பாருங்கள். காவெரி -  கன்னியாகுமரி, இரண்டுக்கும் எவ்வளவு வித்தியாசம் பாருங்கள். 



ஆக, விவசாயத்திலிருந்து - வறட்சிவரை, பல வாழ்வாதாரப் பிரச்சனைகளை சமாளிக்க நதிகளை இணைப்பதே மிகச்சிறந்த வழியென்று அரசுகளும் + பல அறிஞர்களும் + பெரும்பான்மையான விவசாயிகளும் + அநேக மக்களும் நம்புகின்றனர். மேலே பார்த்தவற்றின் மொத்த தொகுப்பாக, இந்த இமேஜை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

மேலே பேசிய பல பிரச்சனைகளை பெருமளவில் நிவர்த்திசெய்ய இந்த inter-linking of rivers projectடால் மட்டுமே முடியுமென்று பலரும் பல்வேறு தளத்தில், கோணத்தில் நம்புகிறார்கள். ஆனால் - திட்டமே பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்தால் ? ஏற்கனவே நிலவும் சிக்கல்களை மேலும்  விஸ்தாரமாக்கினால் ? பேசுவோம்.

இந்த IBWT திட்டத்தின் crux என்ன ?

பெயரை வைத்தே ஒரு ஐடியா கிடைத்திருக்குமென்று நினைக்கிறேன். Inter Basin Water Transfer. ஆறு வழக்கத்தைவிட அதிகமான நீர்வரத்தை சந்திக்கும்போது வெள்ளம் ஏற்படும். வெள்ளம், ஆற்றை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் பாயும் அல்லது கடலில் கலக்கும். இந்த அதிகப்படியான நீர்வரத்தை (Surplus) வறட்சியடைந்த/நீர்வரத்து கம்மியாக உள்ள (deficitஆறுகளுக்கு திருப்பிவிட்டால் ? அதுபோக, அங்கங்கே டேம்கள் கட்டி தண்ணீரை சேமித்துவைப்பதோடு, அதன்மூலம் hydroelectricityயை உற்பத்தி செய்ய முடியும்தானே. நல்ல ஐடியா!

      (படத்தில் red stretch - இரண்டு ஆறுகளை இணைக்கப்போகும் canal)

இந்தியாவின் இமயமலை பகுதிகளின் 14 நதிகள் + மற்ற பகுதிகளின் 16 நதிகள், இவற்றை கால்வாய்கள் மூலம் இணைப்பது. ஒவ்வொரு கால்வாய்களின் இடையே dams கட்டுவதன் மூலம், அந்தந்த damகள் அமையும் சுற்றுப்புற ஊர்களின் நீர்த்தேவையை பூர்த்தி செய்வது. இப்படியாக 30 கால்வாய்களும், 3000 டேம்களும் கட்டப்படும் என்று திட்டமிட்டுள்ளனர். 

இத்திட்டத்தின் Pros என சுட்டிக்காட்டப்படுபவைகள்


Surplus/Deficit Water:

திட்டத்தின் மிகமுக்கியமான, அடிப்படையான விஷயம் – Surplus water. முதல் சிக்கலே இங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது. பேப்பரில் பார்க்க, படுபக்காவான திட்டம்போலத் தெரியும். அதிகப்படியான நீர்வரத்து (Surplus) உள்ள நதிகளிலிருந்து நீர்வரத்து கம்மியான(Deficit) ஆறுகளுக்கு கொண்டுசெல்வது. லாஜிக் அருமை. ஆனால், இந்த Surplus – Deficit எப்படி கணக்கிட்டார்கள் ? அதற்கான அளவீடுகள் என்ன ? யாருக்குமே தெரியாது. அரசு டாக்குமென்ட்களில் இதற்கான தெளிவான விளக்கங்கள் இல்லை. பொத்தாம்பொதுவாக – மழைக்காலங்களில் ஆறுகளில் ஏற்படும் வெள்ளத்தை வைத்து ஒரு கணக்கு சொல்கிறார்கள். இதென்ன குளமா குட்டையா - நீர் கொள்ளளவு/வரத்தை கணக்கிட?. சரி, அப்படியே Surplusசென்று வைத்துக்கொண்டாலும் திட்டத்தின் documentகளில் சொல்லப்படும் நீரளவை வைத்துப்பார்த்தால், deficit basinகளுக்கு போதியளவும் கிடைக்காது. வெள்ளத்தையும் தடுக்க போதுமானதாக இருக்காது.

நதிகள்/ஆறுகளைப் பொறுத்தவரை "Surplus" என்றெல்லாம் ஒன்றுமேயில்லை. உலகின் எந்த நதியாக/ஆறாக இருந்தாலும் வருடத்திற்கு ஒன்றிரண்டு முறைகள் வெள்ளத்தை ஏற்படுத்தும் என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது(அந்த வெள்ளம் ஏன் முக்கியம் என்பதுபற்றி கொஞ்சநேரங்கழித்து பார்ப்போம்). அந்த வெள்ளத்தையெல்லாம் surplus என்று கணக்கிலெடுப்பது சரியாக வருமா ?. இதுவொரு பக்கமிருக்க, வெள்ளம் - மிகபெரியளவில் இமயமலையிலிருந்து உற்பத்தியாகும் கங்கை, பிரம்மபுத்ரா மாதிரியான நதிகளில்தான் வருடாவருடம் தவறாமல் ஏற்படுகிறது. கடுமையான சேதங்களை உண்டாக்குகிறது.

இமயமலையில் உற்பத்தியாகும் ஆறுகளை எடுத்துக்கொண்டால், பனி உருகுதல்தான் (கொஞ்சம் மழை)  கங்கை, பிரம்மபுத்ரா, அதன் கிளை ஆறுகள் – எல்லாவற்றிக்குமான மூலம். இந்த ஆறுகள்/நதிகளெல்லாம் மழையை சார்ந்திருக்க வேண்டியே அவசியமேயில்லை. இதெல்லாம் வற்றாத ஆறுகள்/நதிகள். ஆனால், Peninsular rivers (காவெரி, கிருஷ்ணா, கோதாவரி) இதெல்லாம் முழுக்க முழுக்க மழையை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் நதிகள்/ஆறுகள்.  Of course, மழையை என்றால் - மான்சூனை என்று பொருள்.


இதைத்தாண்டி மற்ற Surplus ஆறுகளில் - Surplus நீர்வரத்துண்டுயென்று இவர்கள் சொல்லும் Peninsular ஆறுகளில், ஏற்கனவே மழையளவு குறைவாகிக்கொண்டே வருகிறது. Surplus River Basins Face Drop In Rainfall: IIT Studyஉதாரணமாக, தமிழ்நாட்டில் Cauvery-Vaigai-Gundar இணைப்புத்திட்டம். மஹாநதி – கோதவரியிலிருந்து surplus நீரை இங்கே திருப்பிவிடும் திட்டம். ஏற்கனவே மஹாநதி – கோதவரி பகுதிகளில் நீர்வரத்து குறைவு (IIT Study linkல் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது). பிறகெப்படி சர்ப்லஸ்?. அப்படியே சர்ப்லஸ் நீர் வருகிறதென்று வைத்துக்கொள்வோம். திருப்பிவிடப்படும் நீரில் எத்தனை சதவீதம் இங்குவந்து சேரும் ? எவ்வளவுதூரம் அந்த நிலங்கள் நீரை உறிஞ்சிக்கொள்ளும், எவ்வளவு ஆவியாகும்...ப்ராக்ட்டிகலாக இதையெல்லாம் கணக்கெடுப்பது மிகமிகக்கஷ்டம்.  Hydrogeology அவ்வளவு எளிதானதன்று.

வெள்ளத்திற்கு வருவோம். Yes. வெள்ளத்தால் நமக்கு மிகப்பெரிய சேதங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டே இருக்கின்றன. ஆனால் இதற்கு இன்னொரு பக்கமும் உண்டு. யோசித்துப்பாருங்கள். இமயமலையிலிருந்து, கிட்டத்தட்ட 8Km உயரத்திலிருந்து கிளம்பும் ஆறுகள் எத்தனை வீரியத்துடன் கீழேவரும் ? அந்த வேகத்தில் வழியில் ஏகப்பட்ட செழிப்பான மண்வளத்தை அம்மலையிலிருந்து கீழே ஆறுகளுக்கு கொண்டவந்துசேர்க்கிறது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடைபெற்றுவரும் flow இது. நதிகள்/ஆறுகளில் ஏற்படும் வெள்ளம் - இந்த அட்டகாசமான மண்வளத்தை மேற்கொண்டு ஆறுகளை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் பரப்பிவிடுகிறது. நதிக்கரைகளில் நாகரீகம் தோன்றியது தற்செயல் கிடையாதே. இந்த வளம்தானே காரணம். Flood cycle என்பார்கள். உலகின் எந்த ஆறு/நதியாக இருந்தாலும் இந்த சுழற்சி இருந்துகொண்டேயிருக்கும். அது கங்கையாக இருந்தாலும், நைல் நதியாக இருந்தாலும், சீனாவின் துயரமென்று (சிலரால்) அழைக்கப்படும் Huang Heவாக இருந்தாலும் - இந்த நதிகளில் ஏற்படும் வெள்ளங்கள் மேற்கொண்டு அந்தப்பகுதிகளில் ஒருங்கே வளத்தையும் + நமக்கு சில இழப்புகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவ்வளவுதூரம் போவானேன் ? ஏன் காவேரி டெல்டா பகுதியில் மட்டும் இவ்வளவு மண் வளங்கள் ?. 

1. How Floods Shaped Civilization

2. Floods play a vital role in ecosystems – it’s time to get out of their way

"Flood pulse concept" - கங்கை போன்ற மிகப்பெரிய ஆறுகளுக்கு வெள்ளம் எந்தளவு இயற்கையான நிகழ்வு, எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை பற்றியெல்லாம் நம்மைவிட பிறநாட்டினர் அதிகளவில் ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இந்த விக்கி பேஜிலேயே இதற்கான தெளிவான விளக்கமுண்டு. மீன்கள். உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் வெள்ளத்தால் மீன்வளம் பலமடங்கு அதிகரிப்பதுண்டு. சில இடங்களில் குறைவதும் உண்டு. தேவையான nutrients + ecology அமைந்துவிட்டால், மீன்கள் கூட்டம் மளமளவென்று பெருக ஆரம்பிக்கும். பின்பு மீன்களை இரையாகக்கொள்ளும் உயிரினங்கள் வளர ஆரம்பிக்கும். காலபோக்கில் அதகளமான food chain உருவாகிவிடும். இதுவரை அப்படித்தான் உருவாகியிருக்கிறது.


அப்படியானால் வெள்ளங்களால் நமக்கேற்படும் இழப்புகள் ? அதை கண்டுகொள்ளாமல்விட முடியுமா ? அப்படி யாரும் சொல்லவில்லையே. நதிகள்/ஆறுகளில் ஏற்படும் வெள்ளத்தை வில்லனாக சித்தரிப்பது/பார்ப்பதுதான் இடிக்கிறது. அது காலங்காலமாக மனித இனம் தோன்றும் முன்னரே நடந்துவரும் இயற்கையான நிகழ்வுகளில் ஒன்று. இதுபோன்ற வெள்ளங்களை நமக்கு சாதகமாக "Controlled flooding"ன் மூலம் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் உத்தியை உலகின் பலநாடுகளும் கடைபிடிக்கத்தொடங்கியிருக்கின்றனர். இதன்மூலம், இயற்கையாகவே அப்பகுதிகளின் மண்வளத்தையும் + நீர் வளத்தையும் + மீன்கள் வளத்தையும் அட்டகாசமாக அதிகரிக்க முடியும். அதையும்தாண்டி நம்மூரில் நடக்கும் deforestation, exploitation, encroachmentsகளை கட்டுக்குள் கொண்டுவந்தாலே வெள்ளத்தை பெருமளவில் கட்டுபடுத்த முடியும். ஆர்வமிருப்பின் இந்த பேப்பரை, குறிப்பாக River regulation and experimental floods படிக்கவும்.


------------------

இத்திட்டத்தின் ஆதரவாளர்கள், அதன் எதிர்பாளர்களைப் பார்த்து தவறாமல் கேட்கும்கேள்வி: "இந்த திட்டத்தின் மூலம் வறட்சி குறையும், விவசாயத்திற்கான நீர்வளம் அதிகரிக்கும், அதன்மூலம் விவசாயம் வளரும். இதெல்லாம் நடக்காது/சரிவராது என்பதெல்லாம் தேவையில்லாத பயங்கள். நீங்கள் சொல்வதற்கு என்ன ஆதாரங்கள் உள்ளன ?".

அதே கேள்விகளைத்தான் எதிர்ப்பாளர்கள், திட்டத்தின் ஆதரவாளர்களைப்பார்த்து கேட்கிறார்கள். Infact, இந்தத்திட்டமே முழுக்க முழுக்க 
arithmeticகை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது. தோராயமாக இவ்வளவு தண்ணீர் வருகிறது - அதை இங்கே, திருப்பிவிட்டால் - இத்தனை மக்கள் பயனடைவார்கள். அவ்வளவுதான். இதெல்லாம் Predictions. இதெல்லாம் நடக்கும் என்பதற்கு என்ன ஆதாரங்கள் இவர்களிடமுண்டு ? NWAD websiteல் இத்திட்ட documentகளில் கொடுக்கப்படும் பிறநாட்டில் நடந்த, இதேமாதிரியான திட்டங்கள் உதாரணங்களில் பல flaws உண்டு. அவையெல்லாம் பெரும்பாலும் மிகமிக சொற்பஅளவிலான கிலோமீட்டர்களை மட்டுமே இணைக்கும் திட்டங்கள். மிகப்பெரிய உதாரணமாக இவர்கள் காண்பிக்கும் சீனாவின்  Yangtze River: South–North Water Transfer Project ஒரு failure என்பதை இத்தனைகாலம் ஒப்புக்கொள்ளாத சீன அரசே இப்பொழுது இதைப்பற்றி பேச ஆரம்பித்திருக்கிறது. 

China: Yangtze River, South–North Water Transfer Project

இத்திட்டம், சேர்மன் மாவோ காலத்திலயே பேசப்பட்ட திட்டம். சீனாவிலும் கிட்டத்தட்ட இந்தியாவைப் போன்ற நிலைமைதான். ஆசியாவின் (உலகின் மூன்றாவது) மிகநீண்ட ஆறான   Yangtzeவின் புண்ணியத்தால் சீனாவின் தெற்குப்பகுதிகளில் தண்ணீர் பிரச்சனையில்லை. ஆனால், வடக்கு பகுதிளில் நீர்த்தட்டுபாடு, கடும்வறட்சி. இதை சமாளிக்க - மூன்று routeகளில் ஆறுகளை இணைக்கும் திட்டம் தொடங்கி இன்னமும் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. ஆரம்பத்தில் திட்டத்தின்படி திருப்பிவிடப்பட்ட நீர்செல்லும் பகுதியிலிருக்கும் மக்களின் நீர்த்தேவை ஓரளவு பூர்த்தியாகத் தொடங்கியது. ஆனால், சிலவருடங்களிலேயே சிக்கல் ஆரமபித்தது. Yangtze பேஸின் பகுதிகளில் மழை குறைவு + ஏகப்பட்ட டேம்கள் + இயற்கையான நீர்வழியை மாற்றியதன்விளைவு, உள்ளதும் போச்சு என்ற கதையாக Yangtzeவின் பகுதிலேயே 50 ஆண்டுகளாக இல்லாத வறட்சி. 



The Aral Sea Crisis:

Aral sea என்பது, கஜகிஸ்தான் - உஸ்பெகிஸ்தானுக்கு இடையிலிருக்கும் ஒரு ஏரி. ஏரிக்கு ஏன் Sea என்று பெயர் ? Obviously, size. 68,000 sq.km. பிரம்மாண்டத்தின் மறுஉருவம். அத்தகைய  ஏரிக்கு ஏகப்பட்ட ஆறுகளிலிருந்து நீர்வரத்து உண்டு. இதன் காரணமாக, Aral Seaயை சுற்றியுள்ள பகுதிளில் மீன்வளம் அளப்பரியது. 1930களில், ரஷ்ய அரசு - இந்த ஏரிக்குதான் இவ்வளவு அளவுக்கதிகமான (Surplus) நீர்வரத்து உள்ளதே. அதை கொஞ்சம் திசைதிருப்பி - மற்ற ஊர் மக்களுக்கும், விவசாயத்திற்கும் (குறிப்பாக - காட்டன்) பயன்படுத்தலாமே என்று கணக்கிட்டு Amu Darya/Syr Darya என்று ஆரல் ஏரியின் முக்கிய நீர்வரத்து ஆறுகளை திசைதிருப்பிவிட்டது. அந்தகாலகட்டத்தில் நல்ல திட்டமாகவே தோன்றியிருக்கக்கூடும். 

ஆனால், 1970களில் நீர்வரத்து குறையத்தொடங்கியது. கொஞ்சகொஞ்சமாக Aral Sea சுருங்கி சுருங்கி, இன்று 90% நீரேயில்லாமல் - கிட்டத்தட்ட ஒரு குட்டையாகவே மாறிவிட்டது. One of the planet's worst environmental disasters என்று பல அறிஞர்களும் சொல்கிறார்கள் (Watch: Aral Sea: Man-made environmental disaster)


விஷயம் இதோடு முடியவில்லை. திருப்பிவிடப்பட்ட நீரைநம்பி காட்டன் உட்பட இன்னபிற விவசாயங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்று பார்த்தோமே, அதெல்லாமே அந்தந்த பகுதிகளில் நசிந்துபோய்விட்டது. அந்த இடங்களில் வேறுவகை பயிர்களும் விளைவது கஷ்டமாக உள்ளது. நிலத்தின்தன்மையே 60 ஆண்டுகளில் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டதே. பின்பு எங்கிருந்து பிறபயிர்கள் வளரும் ? என்ன நோக்கத்திற்காக - தண்ணீர் திருப்பிவிடப்பட்டதோ அதுவே அடிப்பட்டுபோய்விட்டது. (ஆனாலும் - ஒரு நல்ல செய்தி உண்டு)

Reservoir-induced Seismicity:

பல geologistகளுக்கே இதுபற்றி தெரியாது. Seismicity = frequency and distribution of earthquakes in a particular region. இந்த seismicity/நில அதிர்வுகள்/பூகம்பம், இயற்கையாக - geology சார்ந்து, Faulting காரணமாக நிகழலாம். அதுபோக மனித நடவடிக்கைகள், பாறையை குண்டு வைத்து தகர்த்தல், mining activities போன்ற சில காரணங்களாலும் நிகழலலாம் (intensity கம்மியாக இருக்கும்). இதில், damகளும் அடக்கம். Late 1960's தொடங்கித்தான் இந்த RIS (Reservoir-induced Seismicity) சார்ந்து பரவலாக ஆராய்ச்சிகள் ஆரம்பிக்கப்படலாயிற்று. இதன் அடிப்படை சைன்ஸ் - பூகம்பம்/நிலநடுக்கம்/அதிர்வு, பூமிக்கடியிலிருக்கும் fault'sகளின் நகர்தலால் ஏற்படும். இந்த fault's நகரும்போது energy வெளிப்படும் (அதுதான் பூகம்பம். Read). RISக்கு காரணமாக சொல்லப்படுவது, நகரலாமா - வேண்டாமா என்ற யோசனையிலிருக்கும் fault zoneகளில் மிகப்பெரிய டேம்களை கட்டும்போது டேம்களில் தேங்கியிருக்கும் நீர் அதிகளவில் pressureரை அந்த faultகளின் மேல் செலுத்த ஆரம்பிக்கின்றன. மேலும் உள்ளே கசியும் நீரும் சேர்ந்து - அந்த faultகள நகர்த்தி அதிர்வுகளை உண்டாக்கின்றன. இதை ஒருசாரர் ஏற்கவில்லையென்றாலும், தொடர்ச்சியாக இந்த கோணத்தில் ஆராய்ச்சிகள் நடந்தவண்ணம் உள்ளன.

இந்தியாவின் 1967, Koyna நிலநடுக்கும் அப்படியான ஒன்று என்று ஒரு தரப்பினர் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். இன்னொரு தரப்பினர், முற்றிலுமாக மறுக்கிறார்கள். ஆனால் -  // 1967 -  2015, as many as 1,19,934 earthquakes of different magnitudes have been recorded at the Koyna earthquake monitoring centre // 2017லயும் சேர்த்து, நிச்சயமாக அந்த ஏரியாவில் ஆயிரக்கணக்கான நிலஅதிர்வு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. நானே நேரடியாக அந்த dataக்களை பார்த்துள்ளேன் (Confidential என்பதால், எங்கே - எப்படியென்று சொல்ல முடியாது). 

Koyna earthquakes triggered by reservoir, claim seismologist

இந்தத்தியரியை மேலும் உறுதிப்படுத்தும் விதத்தில் - இரண்டு மாதங்கள் முன்பு, Koynaவில் ஒரு ஆராய்ச்சி துவங்கியுள்ளது.

Why is India drilling deep into an earthquake hotspot?



Koynaவைப் விட்டுத்தள்ளுங்கள். நம் அண்ணன். சீனா - கொஞ்சநேரம் முன்னே, Yangtze River, South–North Water Transfer Project பற்றி பார்த்தோமே. அதில் கட்டப்பட்ட, World's biggest ever hydroelectric dam தான் - Three Gorges dam. கட்டி முடிக்க கிட்டத்தட்ட பத்தாண்டுகளாயிற்று. அந்த damமின் காரணமாக, எப்பொழுதுமே தங்களை விட்டுக்கொடுக்காத சீன அரசே - இந்த டேமினால் அந்தப்பகுதியில் நிலஅதிர்வுகள் அதிகரித்திருக்கின்றன என்பதை ஒருமாதிரியாக ஒப்புக்கொண்டுள்ளது.

2. Did a giant dam cause China’s latest earthquake?

Ofcourse, RIS - மிகப்பெரிய டேம்களில் மட்டுமே சாத்தியமென்றாலும் "seismic activity" அதிகமாகயிருக்கும் இடங்களில் சின்னதோ/பெரியதோ டேம்கள் எவ்வாறான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை துல்லியாமாக யாராலும் கூறமுடியாது. இதன் காரணமாகவே இந்தியாவில் இந்த inter-linking projectக்காக இமயமலைப்பகுதிகளில் கட்டப்படப்போகும் டேம்களை geological aspectல் கலக்கத்துடன் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. ஏனென்றால் அந்தப்பகுதி ஏற்கனவே seismically very active. அந்தப்பகுதியில் எந்தளவிற்கு பூகம்பம் வரும், அதை தாங்க வேண்டுமென்றால் எப்படியான டேம்/கட்டிட அமைப்பு இருக்க வேண்டும், இதெல்லாம் பக்கவாக ஸ்டடி செய்யப்பட்டே இத்திட்டம் ஆரம்பிக்கப்படும். ஆனாலும், அதெல்லாம் predictions மட்டுமே. Geologyயை பொறுத்தமட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்திற்கு கீழே, பூமிக்கடியில் என்ன நடக்கிறது/நடக்கப்போகிறதென்று யாராலும் உறுதியாக கூறயியலாது. நமது limitationகளில் ஒன்று. ஒருவேளை, எதாவது அசம்பாவிதம் நடந்தால் ?. அந்தளவுக்கு ரிஸ்க் எடுக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன வந்தது ?. அதுதான் இங்கெழும் கேள்வி.

Inter-state Relations:

25-30 ஆண்டுகள்கழித்து திட்டம் நிறைவேறியது என்று வைத்துக்கொள்வோம். "Surplus" நீரை ஒரு மாநிலம் இன்னொரு மாநிலத்துக்கு முறையாக வழங்குமென்பதற்கு யார் உத்தரவாதம் தருவது ?. இதை டைப்படித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, நியூஸில் "முல்லை - பெரியார் அணைப்பகுதியில் வாகன நிறுத்தப்பிரச்சனையை இரு மாநிலங்களும் பேசித்தீர்த்துக்கொள்ள வேன்றுமென்று கோர்ட் சொல்லியது" என்று செய்தி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. I mean, "வாகன நிறுத்த பிரச்சனை...". Insane. அதற்கே கோர்ட்வரை போகவேண்டியுள்ளது. இந்த லட்சணத்தில் நீர் பகிர்தல் - அடிதடி வெட்டுக்குத்துதான். // Many projects are already stuck because of disputes between states, and these will only increase, say experts // - இந்தக் கட்டுரையே போதுமானது. மாநிலங்களுக்கிடையேயான தற்போதையே நிலைமையை விளக்க.

China - India - Bangladesh Relations:

India X China, இரண்டு நாடுகளுமே பெரிய hydroelectric போரில் இறங்கியுள்ளது. Ofcourse, சீனாவுடன் நம்மால் போட்டிபோட முடியாது (சீனா, ஒற்றை அதிகாரமுள்ள நாடு + யாருக்கும் எந்த பதிலும் அவர்கள் சொல்லத் தேவையில்லை). இந்தப்போட்டியினால் பெரிதும் பாதிப்பிற்குள்ளாகியிருப்பது அருணாச்சல பிரதேசம் தான். கேரளாவை "கடவுளின் தேசம்" என்கிறார்கள். என்னைக்கேட்டால் அருணாச்சல பிரதேசம் தான் "கடவுளின் தேசம்". 

ஒருபக்கம் சீனா மறுபக்கம் இந்தியா, மாற்றிமாற்றி டேம்கள் கட்டும்முனைப்பில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன. இதில் வேடிக்கை என்னெவென்றால், பிரம்மபுத்ராவில் சீனா கட்டப்போகும் டேம்களால் தங்கள் ஏரியாவுக்குவரும் நீர்வரத்து குறைந்துவிடுமென்று இந்தியா கடுமையான எதிர்ப்புகுரலை பதிவு செய்துவரும் அதேசமயத்தில், தாங்கள் கட்டப்போகும் டேம்களால் பங்களாதேஷ்க்கச் செல்லும் நீர்வரத்து குறைவதைப்பற்றி கவலையேபடவில்லை. இந்த டேம்கள் பற்றியும், Inter-linking project பற்றியும் பங்களாதேஷ் பலமான எதிர்ப்புகளை தெரிவித்துவந்தாலும் இந்தியா அதெயெல்லாம் காதுகொடுத்து கேட்பதாகயில்லை. எளிதாக புரிய வைக்க வேண்டுமென்றால் ஆந்திரா - கர்நாடாகா - தமிழ்நாடு - புதிய அணைகள் கதையை ஞாபகப்படுத்திக்கொள்ளவும். தமிழ்நாடு, riparian zoneல் இருப்பதைப்போல - பங்களாதேஷ், riparian பகுதியில் உள்ளது. Simple.

1. China and India 'water grab' dams put ecology of Himalayas in danger


2. Water Wars: China, India and the Great Dam Rush

3. India plans to 'divert rivers' to fight drought; Bangladesh cries foul

Environmental Disaster - Migration:

எத்தனை டேம்கள் - எவ்வளவு pollution, எவ்வளவு தூரம் நிலங்களை ஆக்கிரமிக்க வேண்டியிருக்கும், அதில் காடுகள் எத்தனை, புதிதாக காடுகளுக்கு நடுவில் கால்வாயை கொண்டுசெல்வது சூழலியலை எவ்வளவு பாதிக்கும்...ம்ஹும். இதுபற்றியெல்லாம் அரசாங்கம் கவலைப்படுவதாய் தெரியவில்லை. போனமாதம் தொடங்கியிருக்கும் Ken - Betwa Porjectடை எடுத்துக்கொள்வோமே. Panna tiger reserveவின் ஒரு பகுதியை இதற்காக கையகப்படுத்த வேண்டியுள்ளது. அங்கேயிருக்கும் புலிகள் முதல் வல்லூறுகள் வரை என்னாவது என்ற கேள்விக்கு...அரசாங்கம் அதற்கான திட்டங்கள் வைத்துள்ளது என்ற மொட்டை பதில் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது. புலிகள் எல்லாவற்றையும் பிடித்து அந்தப்பக்கம் விடுவார்களோ ?. அதுசரி, இந்தத் திட்டத்திற்கு எப்படி இவ்வளவு சீக்கிரம் environmental boardலிருந்து clearance கிடைத்தது ?



காடு என்பது வெறும் புலி, கரடி, பறவைகள் மட்டும் கிடையாதே. ஆறு/நதி என்பதே ஒரு உயிர்சூழல். கங்கையிலிருக்கும் சிலவகை மீன்கள், நத்தைகள், தவளைகள், பிற நீர்வாழ் உயிரினங்கள் கோதாவரியில் கிடையாது. கோதாவரியிலிருந்து காவேரிக்கு வந்தால்...ஓவ்வொரு சூழலுக்கென்றே தனித்துவமான உயிரினங்கள் உண்டு. அதை சர்வசாதாரணமாக களைத்துப்போடுவது மிகச்சுலபம். ஆனால் மீட்பது மிகமிகமிகக்கடினமான, almost நடக்காத காரியம். உயிரினங்களைத்தாண்டி, பாறை அமைப்புகளில்கூட அந்ததந்த நிலப்பரப்பிற்கும்/சூழலியலுக்கும் தகுந்தமாதிரி uniquenessசோடு இருக்கும். //Vishal Verma, a teacher and a researcher in geology and palaeontology in Madhya Pradesh, translates it for the layperson: “These are very special rocks. The flowing rivers, along the sandstone mountains, create sand granules of various sizes. Because these are of different sizes, it traps not just air in between but also captures moisture. This, along with shallow waters near the river banks, becomes an important habitat for a number of reptiles. If a reservoir is built, these functions of the ecosystem are disturbed; these habitats would be disturbed " //. (Read). கீழேயிருக்கும் Wildlife reserves + அருகில் வரப்போகும் ப்ராஜெக்ட்களை பார்த்தாலே பகீர் என்கிறது. எவ்வளவு delicate system அது. ரொம்ப கேஷ்வலாக இதையெல்லாம் எடுத்துக்கொள்கிறோமா ?



மக்கள் இடம்பெயர்தல், அது இன்னொரு கொடுமை. எத்தனை லட்சம் மக்கள் இடம்பெயர்வார்கள், அவர்களுக்கான இழப்பீடு எவ்வாறு தரப்படும் இதுபற்றியெல்லாம் மேலோட்டமான தகவல்கள் மட்டுமே கூறப்படுகிறது. Interlinking of rivers, or the fallacy of development agendas

In a nutshell...

1. நிச்சயமாக நல்ல நோக்கத்துடன்தான் திட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், intentionனுக்கும் executionனுக்கும் மலையளவு வித்தியாசம் உண்டல்லவா? 25-30 ஆண்டுகள், 6 லட்சம் கோடி - இத்தனையும் செய்து - திட்டம் முடிந்து உரிய பலனிருக்குமா என்றே தெரியாதபோது, இவ்வளவு ரிஸ்க் தேவையா? அப்படியே ரிஸ்க் எடுப்பதாயிருந்தாலும் at what cost ? சூழலியலை முற்றிலுமாக மாற்றிவிட்டால்...நிச்சயம் மீளமுடியாத irreversible விஷயமாயிற்றே இது.

2. If the cons outweighs pros, அப்படியொரு திட்டம் தேவையா ? அதையும்மீறி திட்டத்தை செயல்படுத்தினாலும், வறட்சி/வெள்ளம் கூடவே செய்யும் என்பதை மேலே China, Aral Sea போன்ற உதாரணங்கள் மூலம் பார்த்தோம். இன்னும் கூட - Tagus river Water ProjectLesotho Water Project - என்று பல உதாரணங்களை அடுக்கமுடியும். If something is defeating it's own purpose...ditch it.

3. அண்டை நாடுகளை விடுங்கள்; நாட்டிற்குள்ளாகவே ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கும் இடையே ஏற்கனவே நீர் பகிர்தலில் ஏகத்துக்கும் பிரச்சனை. அதையே - சுப்ரீம்கோர்ட் உட்பட - யாராலும் சுமூகமாக தீர்க்க முடியவில்லை. இவர்களை நம்பி...

4. நாட்டில் இவ்வளவு நீர்சார்ந்த பிரச்சனைகள் நிலவுகிறதே, அதற்கு என்னதான் தீர்வு ?...Well, இது ஒன்றுதான் தீர்வுவென்று யார் சொன்னது ? India has failed to make the most of the monsoon. இந்த மாதம்கூட சராசரி அளவைவிட பலமடங்கு தென்னிந்தியாவில் மழை கொட்டித்தீர்த்துள்ளது. ஆனால், இதை முறையாக சேமிக்க தெரியாதது யார் தவறு ? இந்த டேட்டாவின்படி இந்தியா வருடம்முழுவதும் பெய்யும்மழையில் வெறும் 6% மட்டுமே சேமிக்கிறது. வளர்ந்த நாடுகள 250% மழைநீரை சேமித்து வைக்கிறார்கள்.

5. அப்படியே திட்டம் நிறைவேறி நீர்வரத்து உள்ளதென்றே வைத்துக்கொள்வோம். இந்தியாவில் நீரை அதிகளவில் உபயோகப்படுத்தும் செக்டார் எது தெரியுமா ? விவசாயம். 85% - 90%. Crop patternகளைப் பொறுத்துதானே நீர் தேவை. Surplus நீர்வரத்து உள்ளதேயென்ற நம்பிக்கையில் பல மாநிலங்கள் பணப்பயிர்களான காட்டன், கரும்புகளுக்கு மாறினால் ? மேற்கொண்டு groundwater exploitation அதிகரிக்கவே செய்யும். திரும்ப முதலிலிருந்து cycle தொடரும். அவ்வளவே. கீழிருக்கும் டேட்டாவின் முக்கியத்துவம்புரிந்தால், அசல் பிரச்சனை எங்கிருக்கிறது என்று புரியும்.


இரண்டுநாட்கள் முன்புதான் The Hinduவில் இந்தக் கட்டுரை வந்தது. Sundarbans பற்றி. A fragile ark that shelters 2,626 creatures. Sundarbans, கங்கை + பிரம்மபுத்ரா டெல்டா பகுதி. அவ்வளவு delicate, fragile சூழலியல் நிறைந்த பகுதி. அந்த 9000 Sq.Kmல் எத்தனை உயிரினங்கள் (நமக்கு தெரிந்து) இருக்கின்றன தெரியுமா ?. 2626. அதில் பல அந்தப்பகுதியில் மட்டுமே வாழும் உயிரினங்கள் (endemic). அந்தப்பகுதியைச் சேர்ந்த Royal Bengal Tigers மட்டும்தான், உப்பு நீரில் புழங்கக்கூடிய ஒரே புலி இனம். மற்றும் adaptabilityக்கும் பெயர்போன புலிகள் அவை. தவளைகள், டால்பின்ஸ், மீன்கள், ஆமைகள், பல்லிகள், நண்டுகள் - அந்தப்பகுதியின் biosphereரை உலகின் பலநாடுகளை முனைப்புடன் கவனித்துவருகின்றனர். அந்த டெல்டா பகுதிக்கு வரும் நீரை - மக்களின் நன்மைக்காக  திசைதிருப்புகிறேன், டேம் கட்டுகிறேன் என்ற பெயரில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு காரியத்துக்கும் இப்போதில்லாவிட்டாலும் சிலஆண்டுகள்கழித்தாவது பெரியவிலை கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். கடைசியில், எந்த மக்களுக்காக திட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டதோ அவர்கள் தலையில்தான் எல்லா கஷ்டங்களும் வந்துவிடியும். ஆறுகள்/நதிகள் - இந்த சூழலியலின் முழுமையை நம்மால் ஒருநிலைக்குமேல் புரிந்துகொள்ள முடியாது. வாய்ப்பேயில்லை. இதைமட்டும் அவ்வப்போது நாம் ஞாபகப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.