This morning an exceptional defecation. Two small turds in the shape of a rhinoceros horns

                                                                                                                                                                 - 27, July 1952; The Diary of a Genius; Salvador Dali


இந்தப் பதிவை படிப்பதென்ற முடிவில் இருந்தால்............முதலில் இந்த அற்புதத்தை கேட்டு விடுங்கள். உங்களை எந்தவிதத்திலும் ஈர்க்கவில்லை என்றால்....மேற்கொண்டு படிப்பது அசுவாரசியமாகவே இருக்கக் கூடும். முதல்முறை இதனைக் கேட்டபொழுது, i was levitated. கொஞ்சம் உடைந்தாலும் அழுகையாக மாறிவிடக்கூடிய குரல்....அந்த க்ளாப்பிங்.....பியானோ.....எல்லாவற்றிக்கும் மேலே, பட்டென்று நடுவில் அப்படியே ஊடுருவும் ஸின்த் (like the dawn out of darkness....ஆனால் பாடல் வரிகளோ darkness of the dawn. Oxymoron).....பாடலின் வரிகள்.....எங்கேயோ கூட்டிச் சென்றுவிட்டது. இந்தப் பாடலின் மூலம் தான் James Blake பைத்தியம் பிடிக்க ஆரம்பித்தது. ப்ளேக்ன் இசைக் கோர்ப்பு ஒரு mazeற்க்கு ஒப்பானது. உணர்ந்து கேட்க ஆரம்பித்தால்...எங்கு சிக்குண்டோம், எவ்வாறு வெளியேறுவது என்று ஒன்றும் புரியாது. கேட்பவர்களோட இடைவிடாத பகடையாட்டம் ஆடுகிறார். இதுபோன்ற பல இசைக் கோர்ப்புகள் எனக்கு பரிச்சயம் என்றாலும், ஏன் இந்த ஈர்ப்பு என்று விளங்கவில்லை. 2001: A Space Odysseyன் காட்சிரீதியிலான அனுபவத்திற்கு ஈடானது ப்ளேக்ன் இசை. அதென்னமோ தெரியவில்லை, Blake என்று பெயரில் என்னவோ இருக்கிறது. எனக்குப் பிடித்த மற்றொரு ப்ளேக், William Blake.


தனது பத்தொன்பது வயதில் ஒரு நைட் க்ளப்பில் இந்த இசைக் கோர்ப்பை கேட்க நேரிடுகிறது. Music Programming, குறிப்பாக dubstep மீதான அடங்கமாட்டா காதல் ப்ளேகிற்கு அப்பொழுதுதான் ஆரம்பிக்கிறது. ஆறு வயதில் பியானோ வாசிக்கத் தொடங்கி பதினைந்து வயதிற்குள் பியானோவின் அனைத்து க்ரேட்களிலும் தேர்ச்சி; க்ளாசிக்கல் இசை முதற்கொண்டு ஜாஸ் வரையிலான இசை என்று கிளாசிகல் தன்மை சார்ந்துதான் தன் இசை பயணத்தை ப்ளேக் ஆரம்பித்தது. ஆனால் போகப்போக அதில் நாட்டம் குறைகிறது. அதற்கு அவர் சொல்லும் காரணம் "It's been done. I wanted to make sounds that I'd never heard before". இந்த சமயத்தில் தான் Coki’s Hauntedடை கேட்க நேரிடுகிறது. க்ரியேட்டிவ் ஸ்பார்க் எங்கிருந்து வேண்டுமானலும் அடிக்கலாம். அதற்கு இது உன்னதம்  - இது அசிங்கம் - இது தேவைப்படாதது - இது இரைச்சல் என்ற வரைமுறைகள் எல்லாம் கிடையாது தானே. பட்டென்று அந்தத் தீ ப்ளேகிற்கு பற்றிக்கொள்கிறது ( "The DJ played a Coki track called Haunted, and it took me so far into my own head that I couldn't work out how it was happening. When I thought of dance music I thought of trance "). க்ளப் இசை.....ராக்.....ஹிப் ஹாப்...ஏன் DJவாகக் கூட இன்னமும் வேலை செய்துகொண்டுதான் உள்ளார். எதையும் அவர் ஒதுக்குவதே இல்லை. ஆனாலும் அவரது இசைக்கான அடிப்படை க்ளாசிகல் இசைதான். க்ளாசிக்கல் தன்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு லேயர் பை லேயராக இசைக் கோர்ப்புகளை உருவாக்குகிறார். ப்ளேகிற்கு என்ன மாதிரியான சுதந்திரத்தை ப்ரோக்ராமிங் வழங்கியது ? அவரே சொல்கிறார் “I could record them and look at them, almost physically...graphically....and just chop up what I did like and I didn't like. It didn't have to be all in one take, it could be something I designed from the ground up, visually“ (கவனிக்க: ப்ளேக்ன் இசையை வெறும் டப்ஸ்டெப் என்று சுருக்க முடியாது. சொல்லப் போனால் அவரிடமிருந்து முழுமையான டப்ஸ்டெப் இசைக்கோர்ப்பு ஒன்று கூட வரவில்லை. அதன் தெறிப்புகளை மட்டுமே அவர் கோர்ப்புகளில் கேட்கலாம்).

Dubstep – பலரும் இது ஏதோ இசைக் கருவி என்ற நினைப்பிலேயே உள்ளனர். டப்ஸ்டப் – சுருங்கச் சொன்னால், மியுசிக் ப்ரோக்ராமிங்ல் ஒருவகை. டப்ஸ்டெப்பிற்கு என்று சில பிரத்தியேக குணநலன்கள் (?) உண்டு. Tempo, Rhythm, Heavy bass & Sub bass. இம்மூன்றும் தான் அதிமுக்கிய விஷயங்கள்.
  • Tempo (வேகம் என்று சொல்லலாமா) - நமது இதயத்துடிப்பின் டெம்போ, நிமிடத்திற்கு - 72 அல்லவா. அதேபோல், ஒரு டிபிகல் டப்ஸ்டெப்ன் டெம்போ 140 - 150 beats per minute. இதுவே 70 bpm உள்ள டப்ஸ்டெப்களும் உண்டு
  • Rhythm - இங்குதான் டப்ஸ்டெப் ஒரு கட்டற்ற சுதந்திரவெளி. சொல்லப்போனால் டப்ஸ்டெப்பை பொறுத்தவரை...ரிதம் என்ற வார்த்தையே ஒரு முரண்தொடை தான். டப்ஸ்டெபிற்கென்று ஒரு ரிதம் வடிவம் கிடையவே கிடையாது. அதன் மிகப்பெரிய பலமும் அதுவே. ஒரு சட்டகத்திற்குள் அதனை அடைக்க முடியாது. எல்லாமே ஒரு சிதறுண்டு (Fragmented) வடிவிலேயே இருக்கும்
  • Heavy bass & Sub bass - பேஸ் இசை மிகஅதிகளவில் இருக்கும். வுர்ர்ர்ர்ர்ர்ம்ம்ம்ம்வுர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ம் என்று அதிருகிறதே..அதான் பெரும்பாலான டப்ஸ்டெப்களில் பேஸ். சப் - பேஸ் என்பது, மிகக்குறைந்த அளவில் பின்னாடி சன்னமாக ஒலிக்கும். இது கிடாராக இருக்கலாம், கடமாக இருக்கலாம், வயலினாக இருக்கலாம்
இந்த அடிப்படை விஷயங்களை நான் விளக்குவதைவிட, இந்த வீடியோவைப் பார்த்தால் மிக எளிமையாகப் புரியும். இதில், கீழே Gary Cone என்பவரது காமென்டை கவனிக்க . இதைப் பற்றி இங்கேயும் படித்துத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

டப்ஸ்டெப் - 90களில் ப்ளேக்ன் ஊரான லண்டனில் தான் வளரத்தொடங்கியது. 2000த்திற்கு பிறகு மெல்லமெல்ல அதன் வடிவங்கள் மாறி இன்று அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை, Brostep என்றும்...இங்க்லாந்து போன்ற நாடுகளில் Post Dubstep என்ற கட்டத்தில் வந்து நிற்கிறது. அமெரிக்க ப்ரோஸ்டெப், அதிதீவிர aggressive டப்ஸ்டெப் இசை. க்ளப்களை குறிவைத்தே பெரும்பாலான டப்ஸ்டெப்கள் அங்கு கோர்க்கப்பட்டு வருகின்றன. EDM(Electronic Dance Music) + Dubstep என்று எங்கெல்லாம் பேச்சு அடிபடுகிறதோ அங்கெல்லாம் தவறாமல் ஒரு பெயரைப் பார்க்கலாம். Skrillex. Flux Pavillion, Rasco, Skrillex என்று டப்ஸ்டெப் கமர்ஷியல் ஹீரோக்கள் அநேகம் உண்டு. ஆனால் இவர்களது பெரும்பாலான இசை, வெறும் EDM + Party music என்ற அளவிலயேயே தேங்கிவிடுகிறது. Hearing pleasureக்காக வேண்டுமானால் கேட்கலாம். அவ்வளவே. Alternative dubstep வகையை கேட்க விரும்புவர்கள் Benga, Bassnectar, Digital Mystikz போன்றவர்களில் இருந்து தொடங்கலாம். ஆனாலும், இவர்கள் அனைவரின் இசைக் கோர்ப்பும் – ஹாலிவுட் படங்கள் மாதிரி, style over substance மாதிரியான விஷயங்களே. டப்ஸ்டெபின் அதிரடிக்கும் இசை நம்மை திணறத்திணற மூழ்கடிக்குமே தவிர....நமக்கான ஒரு வெளியை இவர்களது இசை நிச்சயமாக உருவாக்காது. வெறும் தொழில்நுட்ப அளவிலயே பெரும்பாலான சமயங்களில் நின்றுவிடுகிறது.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில், இன்றுவரை முழுமையான Dubstep இசை வெளிவரவில்லை என்பதே நிதர்சனம். Heavy Synth + Weird beats என்பது மாதிரியான இசையை ரஹ்மான் 90களிலேயே ஆரம்பித்துவிட்டார். மிக சமீபமாக Ek deewana tha & கடல், இரண்டிலும் டப்ஸ்டெப்பின் மெல்லிய சாயலை தொட்டிருந்தார். யுவன், மூன்று பேர் மூன்று காதலில் ஒரு டப்ஸ்டெப் வகைப் பாடலைக் கொடுத்திருந்தாலும்...அதுவும் டப்ஸ்டெபின் முழுமையான வடிவம் இல்லை.

அமித் த்ரிவேதி. இந்தப் பாடல். Skirillexன் புகழ்பெற்ற டப்ஸ்டெப்களின் பிரதியாகவே இருந்தாலும்...அட்டகாசமான பாடல் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.  முழுமையான டப்ஸ்டெப் வகைப் பாடல் என்றே சொல்லலாம். ஸ்னேஹா கன்வல்கர் – MTVn Sound Trippin. அதகளம். இந்த Sound Trippinல் ஸ்னேஹாவின் அனைத்து எபிசோட்களுமே செமத்தியானவைகள். நூரன் சகோதரிகளின் கீழே இருக்கும் பாடல்....Desi dubstep (சிலபல வருடங்கள் முன் ரஹ்மான் தனது முகநூலில் இதனைப் பகிர்ந்திருந்தார். இதே சகோதரிகள் தான் Highwayன் Patakha Guddi பாடலைப் பாடியது).


Delhi Bellyன் ஒரு பாடல். பிரத்தியேகமாக டப் ஸ்டெப் செய்யப்பட்டது.


மேலே ப்ளேக் சொல்லியிருக்கும் Visually என்ற வார்த்தை மிகமுக்கியம். ப்ரோக்ராமிங்ல் ஒவ்வொரு ஏற்ற – இறக்கதிற்கும் ஒரு விளைவு உண்டு (Crests & Troughs). ஒவ்வொன்றையும் மிகமிக நுணுக்கமாக செதுக்கியாக வேண்டும். இந்த இடத்தில் இந்த துணுக்கை சேர்க்கும் பொழுது இன்னமாதிரியான வெளிபாடு இருக்கும் என்பதை உருவகப்படுத்திப் பார்த்தாக வேண்டும். இதுதான் நல்ல - சிறந்த - ஜீனியஸ் இசையமைப்பாளர்களுக்கிடையே இருக்கும் வித்தியாசம். ப்ரோக்ராமிங் இசை என்பது ஒரு கட்டற்ற சுதந்திரம். கியூபிசம் போன்றது. கற்பனைக்கும் எட்டாத இசைவெளிகளை(Soundscapes) அதில் உருவாக்க முடியும். முழுக்க முழுக்க அது தனிமனித படைப்பூக்கத்தின் வெளிப்பாடாகவே பெரும்பாலும் இருக்கும். தயைகூர்ந்து சில நிமிடங்களை ஒதுக்கி இந்த வீடியோவை பார்க்க வேண்டுகிறேன். ரஹ்மான் சொல்லும் காரணத்தை கவனியுங்கள். இப்பொழுது திரும்ப மேல ப்ளேக் சொன்னதை படியுங்கள். இதற்கு மேல் நான் விளக்கவும் வேண்டுமா ?

ஆனால் நமது ஆட்கள், என்னமோ ப்ரோக்ராமிங் இசை என்பது தீண்டத்தகாத இசை போலவே கருதுகிறார்கள். இதெல்லாம் அடிப்படைவாத பார்வை. பன்னெடுங்காலமாக நமக்கு இசை என்றால் சினிமா இசை மட்டும்தானே....அதில் மெலடி என்றால் இப்படிதான் இருக்க வேண்டும்....சரணம்,பல்லவி இத்யாதிகள் இருக்க வேண்டும்....வயலினையோ, புல்லாங்குழலயோ இசைக்கவிட்டால் போதும்...அது மனதை அறுக்கும் இசை என்று ஏகப்பட்ட முன்முடிவுகள் உண்டு. எப்பொழுதெல்லாம் நமது சினிமா இசைக்குள்ளயே அந்த முன்முடிவுகள் தகர்க்கப்படுகிறதோ அப்பொழுதெல்லாம், தாம் இசை பற்றி கட்டி வைத்திருக்கும் பிம்பம் உடைவதை பலரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை. உடனேயே இதெல்லாம் இசையா...வெறும் சத்தம்....உன்னதமாக எதுவுமே இல்லை....ஐயையோ......இரைச்சல்....ஆன்மாவை தொடவில்லை.....இதயத்தை கசக்கவில்லை....லொட்டு லொசுக்கு என்று ஏதாவது சொல்லி தமது அதிர்ச்சியை வேறுவகையில் வெளிக்காட்டுவார்கள் (அனுபவம் ஏறஏற சிலபல விஷயங்கள் பற்றி நமக்கிருக்கும் மதிப்பீடுகள், பிம்பங்கள் மாறும் என்பதை உணராத வரையில் எதையுமே கற்றுக்கொள்ளாமல் தேக்கமடைந்து விடுவோம் என்பது என் தனிப்பட்ட கருத்து). சினிமா இசைக்கே இந்த நிலைமை. 

ஜேம்ஸ் ப்ளேக்

என்னளவில் ப்ளேக் ஒரு ஜீனியஸ் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. Programming + Dubstep + EDM போன்ற தொழில்நுட்பங்களை, ஒரு பூடக (abstract) ஓவியத்தைப் போலவோ.....ஹைக்கூ போலவோ....ஜென் கதையைப் போலவோ மாற்றிவிடுகிறார். இவரது இசைக் கோர்ப்புகளைக் கேட்பவர்கள் அவரவரது மனோநிலைக்கு ஏற்ப உள்வாங்கிக் கொள்ளலாம். இந்த இசையை எடுத்துக்கொள்வோமே. இதில் “My brother and my sister don't speak to me But I don't blame them........” அவ்வளவே வரிகள். திரும்பதிரும்ப இந்த ரெண்டு வரிகள் தான். ஆனால் இசைகோர்ப்பு முதற்கொண்டு எல்லாவற்றிலும் ஒருவித அசௌகரியம், தயக்கம் என்று அனைத்தையும் துல்லியமாக உணரலாம். ஏதோ சொல்ல வந்து...அப்படியே அந்தரத்தில் நிற்கும் உணர்வு. I’ve never learnt to share. Period.

எந்த இசையும் அவர் ஒதுக்குவது இல்லை என்று பார்த்தோமே...சிறந்த உதாரணம்... Life round here & Take a fall for me. இரண்டுமே ராப் இசை ஃப்யுஷன். இதில் Take a fall for meல் RZA போன்ற லெஜன்ட் இருப்பதால் அதன் வீரியமே தனி. என்னமாதிரி ரகளையான வரிகள். Life round here.....ப்ளேக் இசை மூலம் எனக்குக் கிடைத்த மற்றொரு பொக்கிஷம்..Chance the Rapper. இருபதே வயது. அட்டகாசமான flow.  கேன்ட்ரிக் லமார் பற்றி ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தேன்...அதேபோல இன்னும் சில வருடங்களில் ப்ரின்ஸ் என்று Chance பற்றி ஒரு பதிவு எழுதுவேன் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். நம் ஆட்கள் தற்பொழுது தான் எமினெம் வரிகளை ஷேர் செய்வது, profile picture வைப்பது என்று ஆரம்பித்திருகிறார்கள். Chanceற்கு எல்லாம் வருவதற்குள்.....


Limit to your love. ப்ளேக் கவர் வெர்ஷன்(நம் பாஷையில் ரீமிக்ஸ்) செய்வதில் வல்லவர். இந்தப் பாடலும் அதுபோன்ற ஒரு பாடல் தான். ஆனால், என்னவொரு டைனமிக்ஸ். இசை கேட்பவரை தொடர்ந்து சீண்டிக்கொண்டே இருக்கும். ப்ளேகின் குரல் மிக அசாத்தியமானது. இயற்கையாகவே ஒரு நெகிழ்வுத்தன்மை உண்டு. Voyeur பாடலில் அவரது குரல் ரேன்ஜ் அட்டகாசமாக வெளிப்படுவதைக் காணலாம். ப்ளேகின் பல பாடல் வரிகளும் பயங்கர பூடகத்தன்மையுடனே உள்ளது. நல்ல தேர்ந்த வாசிப்பாளர் என்று அவரது பல இன்டர்வியுக்களில் இருந்து தெரிகிறது. " I was reading this passage from Murakami's Norwegian wood and it was about the protagonist sending a letter to his girlfriend, and I remember wondering, if you make a piece of work, and it is about someone, how much are they actually reading it, or reading into it? ". இதன் விளைவாக அவரிடமிருந்து கிளம்பிய பாடல் தான் Life round here.

Lindisfrane, The Wilhems Scream என்று ஒவ்வொரு பாடலாக எனக்குத் தோன்றுவதை விவரித்துக் கொண்டே போகலாம். ஆனால் abstract இசையைப் பற்றிப் பேசும்பொழுது இத்தனை வார்த்தை விவரிப்புகள் தேவையா என்ன...தவிர, என் பார்வையிலேயே நீங்களும் இந்த இசையை கேட்டுவிடக் கூடிய அபாயம் இருப்பதால்....இத்துடன் நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.


கீழே இருக்கும் பாடல்கள் சர்வரில் அப்லோட் செய்திருப்பதால், ஒரு பிரச்சனையும் இல்லாமல் நீங்கள் கேட்கலாம். எனக்கு எப்பொழுது EP & LP என்று முழு ஆல்பமாக கேட்கவே பிடிக்கும். அதனால் முடிந்தால் டாரென்ட்ல் முழு ஆல்பமாக தரவிறக்கிக் கேட்டால் இன்னும் நலம்.